“อะไรเอ่ย.... ? เกิดยาก ตายง่าย ?.
“ ก็ HA ไง”
คำถามและคำตอบที่เคยอ่านเจอในหนังสือ ทำให้กลับมาคิดว่าแล้ว HA ในโรงพยาบาลของเราเป็นอย่างไรหนอ.....
ถ้าเปรียบ HA เป็นต้นไม้ที่พวกเราชาวโรงพยาบาลสทิงพระช่วยกันเอาลงดินโดยการหาความเสี่ยงในการทำงาน หมั่นรดน้ำด้วยการทำ 12 กิจกรรม ใส่ปุ๋ยด้วยการวางระบบการดูแลผู้ป่วย พรวนดินด้วยการทำตามแนวทางที่วางไว้จนต้นไม้ต้นนั้นออกดอกเป็นการรับรองคุณภาพให้พวกเราชื่นใจในเดือนกุมภาพันธ์ปี2552ที่ผ่านมา แล้วตอนนี้ต้นไม้ต้นนั้นเป็นอย่างไร
“ช่างมัน เหนื่อยกันมามากแล้ว”
“ไม่รู้จะทำอย่างไรต่อดี แล้วแต่หัวหน้า”
“งานของเราเสร็จแล้วมั้ง”
“ปล่อยให้คนที่มีหน้าที่ทำต่อแล้วกัน”
คำตอบเหล่านี้คงอยู่ในใจหลายๆคน การที่เรารู้สึกเหนื่อยหรือยุ่งยากกับการทำ HA เป็นเพราะเราไม่ได้รู้สึกว่า HA คือการทำงานประจำของเรานั่นเอง เราแยกการดูแลผู้ป่วยและการพัฒนางานคุณภาพของโรงพยาบาลออกจากกัน เราจึงรู้สึกเหนื่อยที่ต้องทำงานทั้ง2อย่างในเวลาเดียวกัน แต่หากเรารู้ว่าเป้าหมายในการทำงานของโรงพยาบาลคืออะไร เราดูแลผู้ป่วยตามแนวทางหรือระบบที่วางไว้อยู่หรือเปล่า เมื่อเกิดปัญหาหรือความผิดพลาดเราก็รายงานความเสี่ยง เราพัฒนาการทำงานจนเกิดนวตกรรมใหม่ๆ เมื่อนั้นเราก็จะรู้ว่า HA คืองานประจำของเรานั่นเอง แต่เป็นงานที่เราทำอยู่บนมาตรฐาน ผู้ป่วยจะได้รับการบริการอย่างปลอดภัยและมีคุณภาพ
ตอนนี้เราผ่าน HA แล้ว เราจะทำอย่างไรให้ต้นไม้ต้นนั้นออกดอกให้เราได้ชื่นชมตลอดไป การหยุดนิ่งอยู่กับที่ก็เสมือนการรอวันให้ต้นไม้ตายจากไปเท่านั้น “Humanized Health Care” การดูแลด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์ เป็นปุ๋ยชนิดใหม่ที่พวกเราจะต้องนึกถึงต่อไป เราจะดูแลผู้ป่วยด้วยความเข้าอกเข้าใจ เห็นใจและยอมรับในการเป็นบุคคลของผู้ป่วย เราจะเก็บเรื่องราวดีๆ สิ่งที่พบเจอทั้งจากเพื่อนร่วมงานและผู้ป่วย เราจะถ่ายทอดเป็นเรื่องราวเพื่อเป็นความทรงจำ เป็นคลังความรู้ เป็นหลักฐานการทำงานร่วมกันของชาวโรงพยาบาลสทิงพระต่อไป ในอนาคตวันใดที่เราย้อนกลับมาดูเราจะไม่มีวันลืมบรรยากาศการทำงานเพื่อเป็นโรงพยาบาลคุณภาพอย่างแน่นอน หากเราไม่เก็บอะไรไว้เป็นคลังความรู้ สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ก็จะผ่านไปอย่างไร้ประโยชน์เช่นกัน
แต่การที่เราจะดูแลผู้อื่นด้วยความเห็นอกเห็นใจ เข้าใจ เต็มใจช่วยเหลือ จนเกิดเป็น“Humanized Health Care”ได้นั้นพวกเราเองก็ต้องมีความสุขความพร้อมในการทำงานก่อน คำถามง่ายๆที่ควรจะถามตัวเองก็คือ
“เรามีความสุขในการทำงานไหม”
“เรามีสิ่งที่ภาคภูมิใจจากการทำงานบ้างหรือเปล่า”
“เรามีความทรงจำดีๆอะไรบ้าง”
หากเราหมั่นถามตัวเองและใส่ใจในสิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิตการทำงาน พร้อมๆกับดูแลให้คนรอบข้างเดินเคียงคู่ไปด้วยกัน บรรยากาศในที่ทำงานของเราก็คงจะเป็น “Living Organization” องค์กรที่มีชีวิต ซึ่งเป็นพื้นฐานที่ดีในการทำงานที่เกี่ยวกับการดูแลชีวิตและจิตใจของผู้ป่วย เพราะถ้าเราพร้อม องค์กรของเราพร้อม เราก็จะทำงานอย่างมีความสุข พร้อมที่จะรับสิ่งใหม่ๆมาใช้ในการทำงาน
HA ก็คงจะยั่งยืนอยู่ในโรงพยาบาลของเราตลอดไป…
สวัสดีค่ะ เป็นกำลังใจให้ในการทำงานนะคะ
ทำอะไร เรียกอะไรก็ได้ แต่ขอให้เป็นความดี และทำเพื่อ ผู้ป่วยและวิชาชีพค่ะ
สวัสดีค่ะ แวะมาเยี่ยมคะ............