“ ลูกบาวเหอ ป้าบายใจ(สบายใจ)นิที่ได้มาพบหมอ
หมอนัด มารับยากี่ครั้งๆ ป้าก็มาและกินตลอด”
“ป้าทำตามที่ลูกแนะนำตลอด เพราะป้ารู้สึกว่าลูกบาวสนใจดูแลป้าดีนิ ”
เป็นคำพูดของหญิงชราวัย 70 กว่าๆ คนหนึ่ง ซึ่งเป็นสมาชิกของคลินิกผู้ป่วยวัณโรคของโรงพยาบาล ป้าแดงเป็นผู้ป่วยที่มีโอกาสดีและเข้าถึงบริการแบบใกล้บ้านใกล้จากเจ้าหน้าที่ผู้ดูแลในระบบ DOTS ของอำเภอสทิงพระ
ป้าแดงรู้สึก ภาคภูมิใจในการดูแลตนเองและการให้ความร่วมมือในการรับการรักษา เจ้าหน้าที่พูดแนะนำอะไร ป้าแดงก็จะกุรีกุจอรับฟังและพยายามปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด ป้าแดงเป็นคนหนึ่งในจำนวนไม่กี่คนที่เคร่งครัดต่อการดูแลตนเอง และมีความต้องการสูงในการมารับบริการในแต่ละครั้ง เพียงเพื่อต้องการมาพบและพูดคุยกับเจ้าหน้าที่ผู้ดูแลของโรงพยาบาล อาจเป็นเพราะเหตุผลส่วนตัวบางอย่างหรือเพราะเหตุผลอะไรก็ตามแต่ สิ่งหนึ่งที่เราในฐานะเจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบดูแลการกินยาของป้าแดงเข้าใจและรู้สึก ก็คือ การให้บริการ คำพูดที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงเป็นใย การให้ความสำคัญกับผู้ป่วยเสมือนญาติของเราเอง ไม่พูดว่ากล่าวให้รู้สึกผู้ป่วยด้อยค่า นับเป็นยาวิเศษมากกว่าการรักษาด้วยยาแท้ๆเพียงอย่างเดียว เพราะเรารู้ดีว่าการรักษาโรคเรื้อรังที่จะต้องรับประทานยามากๆถึงครั้งละ9-10 เม็ด และยังมีอาการข้างเคียงอีกมากมาย
สิ่งเหล่านี้ หากเจ้าหน้าที่ไม่ใส่ใจ ไม่เข้าใจ การพยายามเอาแต่พูดให้ผู้ป่วยต้องกินยา “ต้องกินยานะ ไม่กินไม่ได้นะ” “ ต้องกินยาให้ต่อเนื่องนะ ” ฯลฯ ......อย่างโน้นอย่างนี้ตามหลักการทางการรักษาที่เจ้าหน้าที่ได้รับการอบรมมา เมื่อเราทราบว่าป้าแดงเป็นสาวโสด สูงอายุ ห่างเหินจากลูกหลานพี่น้องอาศัยอยู่ลำพังตามประสาสาวโสดและสูงอายุ ความรู้สึกอบอุ่นใจจากคำพูดที่เปี่ยมด้วยความเอื้ออาทรเป็นห่วงเป็นใย ย่อมทำให้ป้าแดงมีความพึงพอใจไม่น้อย
ในยามที่ท้อแท้ กำลังใจจากผู้ดูแลช่วยสร้างความรู้สึกมั่นใจในการรักษาแก่ผู้ป่วยได้เป็นอย่างดี ป้าแดงบอกว่า “ป้ารู้สึกสบายใจ อยากคุยด้วยนานๆ”
“ เรื่องการกินยา ไม่ต้องห่วง มากกว่านี้ก็ป้าก็จะกิน ลูกหมอไม่ต้องห่วง”
นี่เป็นคำพูดที่ป้าแดงพูดบ่อยๆ อันเป็นยาวิเศษสำหรับเจ้าหน้าที่ผู้ดูแลป้าแดงได้รับเป็นสิ่งตอบแทน เป็นความเอื้ออาทรที่เกิดขึ้นจริง
จิตใจความเป็นมนุษย์ย่อมต้องการเสพสิ่งที่ทำให้จิตสบาย แม้ว่าผู้ป่วยทุกรายไม่ได้มีความต้องการแบบเดียวกับป้าแดง แต่ขอให้เชื่อเถอะว่าทุกคนต้องการการดูแลแบบที่ป้าแดงได้รับ
พบกันคราใดป้าแดงยังจำได้และเข้ามาจับมือถือแขนและโอบกอดทุกครั้ง .......
