ชีวิตเรา เราต้องลิขิตเอง
เรื่องของความรู้สึกเป็นเรื่องที่ห้ามกันไม่ได้จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ตัวเองต้องคิดอยู่เสมอว่า ต้วเรามีแค่นี้ ทำได้ดีแค่นี้ และคิดว่ามันไม่เกิดผลเสียหรือทำให้คนอื่นเดือดร้อนทำได้แค่นี้เป็นพอ จึงไม่สนใจว่าใครจะทำไมหรือคิดอย่างไรก็ตามใจ
คนอาไรเกิดมาได้แค่นี้เหรอ
ชีวิตคือการเรียนรู้ครับ แต่ชีวิตคนเราเปน อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ครับ