อะไรเป็นสาเหตุของการหายใจหอบถี่

วันที่ 23 มิถุนายน 2552  ช่วงรับเวรต่อจากเวรดึก ได้รับแจ้งรับผู้ป่วยหายใจหอบ ผู้เขียนได้ร่วมออกปฏิบัติการในเหตุครั้งนี้ด้วยค่ะ  ไปที่ห้องปฐมพยาบาลโรงเรียนแห่งหนึ่ง พบผู้ป่วยเป็นนัดเรียนหญิง ม.4 นอนเกร็ง หายใจหอบ 50 ครั้งต่อนาทีได้  เพื่อน ๆ ร่วม 10 คน กำลังช่วยกันดูแล บีบนวด แขน ขา ฝ่ามือให้ 

พวกเราได้ยินในกลุ่มเพื่อนให้ข้อมูลว่า "วันนี้จะมีสอบวิชาฟิสิกส์ เมื่อวานเย็นน้องเขาก็หอบไปโรงพยาบาลมาแล้วครั้งหนึ่ง  เช้านี้อยู่ ๆ ก็หอบขึ้นมาอีกค่ะ"

ทีมพวกเรา เข้าไปประเมินผู้ป่วย รู้สึกตัว หายใจค่อนข้างเร็ว จึงเข้าไปดูแลที่เตียง บอกให้เพื่อน ๆ ถอยออกไปก่อน ไม่ต้องบีบนวดกระตุ้น ห้องสว่างมาก ต้องบอกให้ปิดไฟ จากนั้นใช้มือสัมผัสผู้ป่วยลูบหน้าผากเบา พร้อมบอกน้องหายใจเข้า-ออกลึก ๆ ช้า ๆ  หายใจเข้า...............หายใจออก.............ประมาณ 5 นาที อาการเกร็งจากหายใจหอบก็ทุเลา มือเริ่มคลายออกได้  เรียกน้องให้ลืมตา พูดคุยกัน จะให้รับไปโรงพยาบาล หรือให้นอนพัก ถ้าตื่นดีแล้วค่อยร่วมทำกิจกรรมกับเพื่อน ๆ  น้องเลือกนอนพัก ไม่ไปโรงพยาบาล  ผู้เขียนกำลังจะขอกลับ บอกครูพยาบาลที่เฝ้าอยู่ด้วยทราบ  

อยู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงค่อนข้างดังว่า "อยู่ไม่ได้หรอก ครูต้องสอน เพื่อนต้องเรียน ไม่มีใครมาดูแล ให้เอาไปโรงพยาบาลเลย ให้โทรบอกแม่เขาด้วย"  ทุกคนหันไปมองตามเสียงหน้าประตูห้องพยาบาล เห็นหน้าคนพูด  เวลาเดียวกันไม่นานน้องที่หยุดหอบเกร็งแล้ว  ก็กลับมามีอาการเกร็งและหายใจหอบขึ้นมาอีกค่ะ  ผู้เขียนพยายามปลอบและควบคุมการหายใจผ่านกรวยกระดาษอย่างไรก็ไม่ยอมหยุด ค่ะ

ในที่สุดผู้เขียนจึงให้ทีมนำรถเข็นมารับน้องผู้ป่วยส่งโรงพยาบาลในเวลาต่อมาค่ะ

การจัดสิ่งแวดล้อมที่ดี ทั้งแสงสว่างจ้า  เสียงดังอึกกะทึก หรือ การสัมผัสที่มากเกินไปก็กลายเป็นสิ่งกระตุ้น ที่เราควรคำนึงถึงด้วยเช่นกันนะคะ  

เรื่องนี้ บางที....ต้องใช้ความเข้าใจ และให้เวลาในการปรับตัวของเด็ก   น่าจะเป็นทางออกที่ดีนะคะ 

จบรายงานค่ะ

กัญญา