ในที่สุด เมื่อทนความรู้สึกอยากกลับบ้านไม่ไหว ก็ลงนั่งลิสต์อาชีพที่อยากทำในอนาคต แต่ผลปรากฎว่า คิดอะไรไม่ออกเลยค่ะ คิดแต่ว่า เหนื่อย ... อยากพัก และ กลับบ้านดีกว่า

ความอยากทำงานเป็น Fa หรือ Facilitator หรือ วิทยากรฝึกอบรมของแอมมี่ เริ่มต้นเมื่อ 3 ปีที่ผ่านมานี้เองค่ะ

เรื่องก็มีอยู่ว่า ...

หนึ่งสัปดาห์หลังฉลองปีใหม่ ปี 2006 พี่สาวที่ไปแวะเยี่ยมที่เมืองที่แอมมี่พักอาศัยและทำงานมาตลอด 8 ปี ก่อนที่เธอจะบินไปประชุมในอีกเมืองหนึ่งซึ่งอยู่ห่างกันครึ่งทวีป  ถามมาประโยคนึง ในขณะที่เรากำลังจะเดินเข้าไปดูลิงในสวนสัตว์ประจำเมือง  ว่า

"ถ้าคิดว่าจะกลับเมืองไทย  ก็ต้องคิดแล้วว่า อยากจะกลับมาทำอะไร?  แล้วนี่...คิดจะกลับบ้านหรือยัง?"

นี่ภาพก่อนเข้าไปดูลิงค่ะ

ตอนนั้นก็ยังไม่ได้คิดอะไรค่ะ ...จริงๆ  เพราะว่างานการที่ทำอยู่ก็ยังสนุกอยู่  เศรษฐกิจตอนนั้นก็ยังไม่ได้ตกต่ำถึงขนาดนี้ (แต่ก็มีแนวโน้มว่าจะตกหน่อยๆ ค่ะ)

อาทิตย์นึงผ่านไป พี่สาวก็บินไปประชุมแล้ว ความรู้สึกอยากกลับบ้านก็ทวีความรุนแรงมากขึ้นโดยไม่มีเหตุผล  คำถามของพี่สาวก็วนเวียนอยู่ในหัว 

"เออนะ  ถ้ากลับเมืองไทยจริงๆ เราอยากทำอะไร?"

ในที่สุด เมื่อทนความรู้สึกอยากกลับบ้านไม่ไหว  ก็ลงนั่งลิสต์อาชีพที่อยากทำในอนาคต  แต่ผลปรากฎว่า  คิดอะไรไม่ออกเลยค่ะ  คิดแต่ว่า เหนื่อย ... อยากพัก  และ กลับบ้านดีกว่า

แอมมี่ใช้เวลา 3 เดือนในการเตรียมตัวกลับบ้าน

pack ของในอพาร์ทเม้นต์ที่อาศัยอยู่มาเป็นเวลา 8 ปี (คิดดูว่าจะเยอะขนาดไหน) เตรียมลาออกจากงาน (โดยต้องหาเหตุผลอันสมควรมาบอกเจ้านาย)  พาน้องแมว (จิงเกิ้ลเบล) ไปหาหมอฉีดยาและเตรียมบินกลับบ้าน  เตรียมซื้อตั๋วเครื่องบินให้ทั้งตัวเองและแมวน้อย ปิด account ต่างๆ และทำเรื่องอื่นๆ อีกสารพัด

ใครที่เคยอาศัยอยู่ต่างประเทศนานๆ จะรู้ค่ะ  ว่าการย้ายกลับบ้านถาวรเป็นเรื่องที่ยุ่งยากแค่ไหน  และที่จริงก็ควรจะเตรียมการล่วงหน้ามาอย่างน้อยหกเดือนนะคะ

สุดท้าย ... to make the long story short ... แอมมี่ก็กลับมาเมืองไทย  ด้วยความตื่นเต้น (ไม่ได้เห็นเมืองไทยมานาน เพราะไม่เคยกลับบ้าน (เอาแต่เที่ยว หุ หุ) ดังนั้น การได้เห็นเมืองไทยที่เปลี่ยนแปลงไปเยอะมาก  จึงยังตื่นเต้น และตื่นกลัวไปพร้อมๆ กันค่ะ)  ขับรถช้ามาก เพราะยังขับคนละเลน (และคนละข้างของเบาะนั่งด้วย)ไม่คล่อง  พูดภาษาไทยช้ามาก เพราะความที่เคยพูดแต่ภาษาอังกฤษตลอดเวลามานานมาก จนคุณแม่รำคาญ (คุณแม่ไม่ชอบให้พูดไทยคำอังกฤษคำค่ะ  บอกว่า จะพูดไทยก็ไทยให้หมด จะอังกฤษก็อังกฤษไปเลย อย่ามาสองภาษา น่าหมั่นไส้ ... เป็นไงหละคะ คุณแม่แอมมี่ คิ คิ ^^) และระยะแรกๆนั้น ไม่เข้าใจมุขตลกของคนไทยเลยค่ะ ... ขำไม่ออก

เฮ้อ ... แล้วแอมมี่จะเอาตัวรอดได้ยังไงหนอ

คอยติดตามตอนต่อไปนะคะ ^^