ฉันได้ยินเสียงนักเรียนท่อง ก.ไก่ อ่านหนังสือ ท่องอาขยาน บางห้องครูพาออกมาเล่น เห็นเล่นตั้งหลายอย่าง คือ มอญซ่อนผ้า รีรีข้าวสาร งูกินหาง วิ่งเปี้ยว เด็กๆ สนุกสนานกันมาก ฉันรู้สึกอยากไปโรงเรียนจังเลย....

หนูอยากไปโรงเรียนจัง!

        นอกจากอยู่ริมฝั่งน้ำบ้านฉันยังอยู่หน้าโรงเรียนด้วย  ถัดจากบ้านฉันเป็นถนนสำหรับสัญจรภายในหมู่บ้าน โรงเรียนอยู่ติดถนน  ถัดออกไปเป็นวัด ร้านค้า และบ้านเรือนของชาวบ้าน  เมื่อเดินออกมาจากบ้านจะเห็นโรงเรียนตั้งตระหง่านอยู่ ทุกๆ เช้า แม่อุ๊ยจะพาฉันออกมาตักบาตร พร้อมๆ กับชาวบ้านคนอื่นๆ เช่น ตาหงัด ยายเชิง ป้าลัดดา ป้าสนิท ลุงทองแถม ฯลฯ  ส่วนแม่...ข้ามเรือตาอ้นไปทำงานในเมืองตั้งแต่เช้า...

        พอเริ่มสาย  ฉันเห็นนักเรียนเริ่มทยอยเดินมาโรงเรียน  พอครูตีระฆังนักเรียนก็จะพากันมาเข้าแถวที่สนามหญ้าร้องเพลงชาติ สวดมนต์ กายบริหาร ฟังครูใหญ่อบรมให้ข้อคิดแล้วแยกย้ายกันเข้าห้องเรียน....ฉันได้ยินเสียงนักเรียนท่อง ก.ไก่  อ่านหนังสือ ท่องอาขยาน บางห้องครูพาออกมาเล่น เห็นเล่นตั้งหลายอย่าง คือ มอญซ่อนผ้า รีรีข้าวสาร งูกินหาง วิ่งเปี้ยว เด็กๆ สนุกสนานกันมาก  ฉันรู้สึกอยากไปโรงเรียนจังเลย....ตอนนี้พี่ชายของฉันเขาไปโรงเรียนแล้ว ฉันอยู่บ้านคนเดียวไม่มีเพื่อนเล่นมันออกจะเหงาอยู่นะ...เวลาอุ๊ยนอนหลับหลังจากฟังละครวิทยุจบ ฉันไม่รู้วิ่งเล่นกับใคร เล่นขายของกับตุ๊กตาก็เบื่อแล้วล่ะ...

   * * * พี่ชาย คือ พี่รัตน์ (อนุรัตน์) ลูกของป้าลัดดาพี่สาวคนโตของแม่ พี่รัตน์แก่กว่าฉัน 2 ปี บ้านเราอยู่บริเวณเดียวกัน เราเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก เราจึงสนิทกันมากสุดสุด * * *

        อยากไปโรงเรียนจัง!.. ทำไงดี... อุ๊ยจ๋า...หนูอยากไปโรงเรียนจังเลย (อ้อนอีกแล้ว)  ครูใหญ่โรงเรียนนี้ เป็นคนใจดีมาก และท่านก็เคารพนับถือแม่อุ๊ยเช่นกัน เวลาครูใหญ่ ภรรยาครูใหญ่ผ่านบ้านฉัน ท่านจะแวะทักทาย พูดคุยกับแม่อุ๊ยทุกครั้ง บ้านของครูใหญ่อยู่เหนือจากบ้านฉันไป ประมาณ 400 เมตร บ้านครูใหญ่มีผลไม้หลายชนิดจึงทำให้บ้านครูใหญ่ร่มรื่นมากเลยฉันชอบ... 

       แม่อุ๊ยบอกครูใหญ่ว่า “ครู...อิน้องนุต อยากไปโรงเรียน ครูให้ไปได้หรือยัง?...” 

       ครูใหญ่ยิ้มแล้วกล่าวอย่างอ่อนโยนว่า  “อยากไปโรงเรียนแล้วหรือ...ลองเอาไปเรียนดูซิ  ถ้าเรียนได้ก็จะให้ขึ้นชั้น” 

       หมายความว่า ถ้าฉันเรียนได้และสอบผ่านฉันก็จะได้เลื่อนชั้นพร้อมกับคนอื่นๆ  วันนั้นฉันดีใจมากมีความสุขที่สุด พอแม่กลับมาจากทำงาน  ฉันรีบวิ่งไปบอกข่าวดีกับแม่สวมกวดแม่ด้วยความดีใจ 

        “แม่จ๋า...หนูจะได้ไปโรงเรียนแล้ว” 

        “จริงหรือจ๊ะ...”  แม่อุ๊ยพยักหน้าตอบรับ 

        “ดีจังเลย..เดี๋ยวแม่จะตัดชุดนักเรียนให้...รับรองว่าจะเป็นชุดนักเรียนที่สวยที่สุดทีเดียว”

        ด้วยเหตุนี้ ฉันก็เลยได้เรียนหนังสือก่อนเกณฑ์ถึง 3 ปี  สมัยก่อนโรงเรียนไม่ได้กำหนดว่าจะต้องอายุครบ 7 ปี วันที่ 1 พฤษภาคม ของปี....  จึงจะเข้าเรียนชั้น ป.1 และโรงเรียนนี้อยู่ชนบท (บ้านนอก)ไม่มีชั้นอนุบาล  ฉันเลยได้เรียนชั้น ป.1 ตั้งแต่ 5 ขวบ...(แก่แดดไหมล่ะ...)  ตอนนี้เมื่อยจัง...ขอพักสักครูก่อน ติดตามเรื่องราวของฉันต่อไปนะคะบ๊ายบายค่ะ....