ความสุขที่สุดในชีวิตคือการช่วยเหลือผู้อื่น
วันนี้ที่โรงเรียนไหว้ครู หลังจากเสร็จสิ้นพิธี ขณะเตรียมตัวไปสอน ได้ยินเสียงประกาศเรียก นึกแปลกใจเรียกทำไม? เดินไปถามจึงทราบว่าครูที่จัดงานเชิญให้เป็นกรรมการประกวดพานดอกไม้ ธูปเทียน แทนกรรมการตัวจริงที่ไม่มา
จริง ๆ แล้วมีคาบสอนแล้วก็ไม่ถนัดในการตัดสิน แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ ถือว่าเป็นการช่วยเหลือเพื่อนร่วมงาน เพราะมิตรภาพระหว่างเพื่อนยังต้องถักทอต่อสายใยต่อไปไม่มีที่สิ้นสุดเพียงน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่สามารถหยิบยื่นให้กันได้ไม่ใช่เรื่องลำบากหากเรายอมเสียสละ...
ยามใดที่เพื่อนเดือดร้อนแล้วคิดถึงเรา แสดงว่าอย่างน้อยเรายังมีคุณค่าเป็นที่พึ่งของเขาได้ และเขามั่นใจว่าเรามีน้ำใจที่จะไม่ปฏิเสธเขา....เพราะคิดเช่นนี้เสมอ จึงไม่ค่อยปฏิเสธใคร และเพราะไม่ปฏิเสธใคร จึงมีผู้คนที่เข้ามาขอความช่วยเหลือไม่น้อย หรือเขาคงรู้ว่าผู้เขียนถือคติว่า "ความสุขที่สุดในชีวิตคือการช่วยเหลือผู้อื่น" กระมัง ?
สวัสดีค่ะมาร่วมแบ่งปันน้ำใจ
ขอมอบดอกไม้งามๆ ใกล้วันไหว้ครูแล้วค่ะ
พร้อมดอกไม้มาให้บ่อย ๆ ค่ะ
แสนสวย สีหวานที่ส่งมาให้ค่ะ
ไมตรี
เขาทำชอบปลอบให้น้ำใจเพื่อน
จึงเริงรื่นรักแรงไม่แหนงหนี
ปรารถนาสารพัดในปัถพี
เอาไมตรีแลกได้ดังใจจง
คำโบราณท่านว่าเหล็กแข็งกระด้าง
เอาเงินง้างอ่อนตามความประสงค์
จงทราบไว้ใต้ละอองทั้งสององค์
อุตสาห์ทรงสืบสร้างทางไมตรี
เพลงยาวถวายโอวาท
สุนทรภู่
มาร่วมกันระลึกถึงครูกลอนสุนทรภู่กันนะคะ...
ขอมอบดอกไม้แสนสวย ที่มีในสวนแค่หนึ่งดอก ให้เลยคะ
ยามใดที่เพื่อนเดือดร้อนแล้วคิดถึงเรา แสดงว่าอย่างน้อยเรายังมีคุณค่าเป็นที่พึ่งของเขาได้ และเขามั่นใจว่าเรามีน้ำใจที่จะไม่ปฏิเสธเขา....เพราะคิดเช่นนี้เสมอ จึงไม่ค่อยปฏิเสธใคร และเพราะไม่ปฏิเสธใคร จึงมีผู้คนที่เข้ามาขอความช่วยเหลือไม่น้อย หรือเขาคงรู้ว่าผู้เขียนถือคติว่า "ความสุขที่สุดในชีวิตคือการช่วยเหลือผู้อื่น" กระมัง ?
คือคติประจำที่ปฏิบัติมาแสนนานเลยค่ะ"ความสุขที่สุดในชีวิตคือการช่วยเหลือผู้อื่น"
ชอบตรงนี้และเห็นด้วยค่ะ...
"ความสุขที่สุดในชีวิตคือการช่วยเหลือผู้อื่น"
(^___^)
กลิ่นหอมแสนงดงามที่ส่งมาให้ค่ะ
สวัสดีค่ะ
มาอ่านเรื่องดีๆค่ะ
เป็นกำลังใจให้นะคะ