ศูนย์ข่าวข้ามพรมแดน
ฉบับที่ 3
ข้าวผัดกะเพรา
13 กุมภาพันธ์ 2552
ทิวา พรหมสุภา
13 ก.พ. 2552
ระหว่างรอข้าวผัดกะเพราไก่เช้านี้ ดิฉันนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งซึ่งทำให้ข้าวที่ลุงเจ้าของร้านวางลงตรงหน้าดูไม่น่ากินไปเสียทันตา
วิธีการอ่านหนังสือพิมพ์ระหว่างรอข้าวของดิฉัน มักเริ่มจากการกวาดสายตาดูพาดหัวหน้าแรก แล้วจึงพลิกดูเรื่องที่สนใจ จากนั้นก็จะเปิดหนังสือทุกหน้าอีกที จากหน้าสุดท้ายมาหน้าแรก (อันนี้เป็นนิสัยส่วนตัว) เพื่อจะดูว่ามีอะไรอื่นอีกหรือไม่
วันนี้ หลังจากสรุปภาพหน้าแรกเสร็จ ดิฉันก็พลิกไปอ่านข่าวโรฮิงญา ซึ่งอันที่จริงก็ไม่เกี่ยวกับคนโรฮิงญามากนัก แต่เป็นเรื่องที่คนไทยบางคนกำลังโมโหโทโสกรณีคุณแองเจลีนา โจลี ทูตสันถวไมตรีของสำนักข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ (UNHCR) บังอาจมาพูดถึงเรื่อง “ผู้ลี้ภัย” โรฮิงญา ความโมโหที่ว่ามาจากเหตุดังนี้ (อันนี้พยายามสรุปเอาเอง) คือ 1) โรฮิงญานั้นไม่ใช่ผู้ลี้ภัย แต่เป็นแรงงานข้ามชาติที่เข้ามากับกระบวนการค้ามนุษย์ บางสื่อพาดหัวข่าวกระทั่งว่า UNHCR มีส่วนเกี่ยวข้องกับการค้ามนุษย์ (แต่พออ่านเนื้อในดันไม่มีรายละเอียดตรงนี้เลย..อ้าว) 2) การพูดนั้นเป็นการ “บังอาจ” อย่างยิ่ง คุณแองเจลีนาเป็นแค่ดาราฝรั่ง ไม่มีสิทธิมาก้าวก่ายเรื่องของเรา และ 3) คุณปลัดกระทรวงการต่างประเทศโมโหนักว่า UNHCR อนุญาตให้คุณแองเจลีนาเข้าค่ายผู้ลี้ภัยชาวกะเหรี่ยง (เอ้อ.. อันที่จริงเป็นชาวกะเรนนี) ไปได้ยังไง
ดิฉันจะไม่ใช้พื้นที่นี้มาถกเถียงเรื่องโรฮิงญาตามข้อ 1) เพราะมีคนพูดถึงมากอยู่พอควรแล้ว และความหงุดหงิดใจของดิฉันในวันนี้ก็ไม่ได้มาจากกรณีโศกนาฏกรรมของชาวโรฮิงญา ทว่ามันเป็นความเบื่อหน่าย เอือมระอาต่อความเบาหวิวไร้สาระที่ซ้ำซาก
อ่านทั้งหมด click :ดาวน์โหลด
