สลามและสวัสดีสมาชิกGotoknowทุกคน
ว่างเว้นจากการเล่าเรื่องชีวิตในรั้วมหาลัยในต่างแดนมาหลายเดือน เพราะช่วงนี้การเรียนค่อนข้างที่จะหนักพอสมควร เพราะจบภาษาคอสแรกไปแล้ว ตอนนี้ก็อยู่ในช่วงใกล้สอบวัดภาษาอยู่ ทั้งตื่นเต้น และกลัว ๆ ในเวลาเดียวกัน เพราะการสอบครังนี้คือการวัดเพื่อที่จะได้เข้าไปเรียนในคณะของแต่ละคนแล้ว ตื่นเต้นนนนนนนน
ตลอดระยะเวลาหกเดือนที่เรียนที่นี่ ได้เรียนรู้ประสบการณ์ชีวิตในต่างแดน รู้ถึงความเปลี่ยนแปลงในชีวิตหลาย ๆ อย่าง เปิดโลกทัศน์ของตัวเองได้กว้างขึ้น ทั้งในด้านการศึกษา และด้านสังคม ทั้งยังได้เรียนรู้วัฒนธรมม ขนบธรรมเนียมประเพณีของนักศึกษาที่มาจากหลาย ๆ ประเทศ ได้สัมผัสถึงความอบอุ่นที่มาจากทั่วทุกมุมโลก ได้เรียนรู้ความหลากหลายของภาษา นอกจากภาษาอังกฤษแล้วยังได้เรียนรู้ภาษาอื่น ๆ อีก อาทิ อาหรับ ฝรั่งเศษ จีน จำปากอ ญี่ปุ่น ตุรกี อุรดู โซมาเลีย เป็นต้น ถือได้ว่าได้กำไรเกินทุนจริง ๆ ค่ะ
สิ่งที่ประทับใจที่มาก ๆ ก็คงเป็นระบบการสอนของคณะอาจารย์ เป็นสิ่งที่พวกเขาจริงจังกับเด็กมาก และเท่าเทียมกัน ยุติธรรม ให้โอกาสเด็ก ให้เด็กสามารถแสดงความคิดเห็นของตัวเองได้อย่างไม่มีลิมิต และสิ่งที่ไม่เคยเจอตั้งแต่เรียนที่นี่ก็คือ ครูไม่เคยโมโหใส่เด็กเลย และเป็นครูที่สามารถแชร์ความคิดเห็นได้อย่างน่าประทับใจ ส่วนใหญ่คณะอาจารย์ที่นี่ให้นักศึกษา comment ตัวครูต่อหน้าเด็กทุกคน และจะปรับทันทีที่ไดรับคำแนะนำ เป็นสิ่งที่ควรเป็นแบบอย่างสำหรับคุณครูทุกคน
ขอเป็นกำลังใจให้กับคุณครูทุก ๆ คน ผู้ที่เป็นแบบอย่างของแผ่นดิน ขอให้ใช้ชีวิตของความเป็นครูอย่างคุ้มค่าน่ะค่ะ
สุดท้ายฝากบทกลอนดี ๆ ความหมายดี ๆ ให้อ่านกัน
The Four Candles, Author Unknown
The Four Candles burned slowly.
Their Ambiance was so soft you
could hear them speak...
The first candle said, "I Am Peace, but these days, nobody
wants to keep me lit." Then Peace's flame slowly
diminishes and goes out completely.
The second candle says, "I Am Faith, but these days, I am
no longer indispensable." Then Faith's flame slowly
diminishes and goes out completely.
Sadly the third candle spoke, "I Am Love and I haven't the
strength to stay lit any longer."
"People put me aside and don't understand my
importance. They even forget to love those who are
nearest to them." And waiting no longer, Love goes out
completely.
Suddenly...A child enters the room and sees the three
candles no longer burning. The child begins to cry, "Why
are you not burning? You are supposed to stay lit until the end."
Then the Fourth Candle spoke gently to the little boy,
"Don't be afraid, for I Am Hope, and while I still burn, we
can re-light the other candles."
With Shining eyes the child took the Candle of Hope and
lit the other three candles.
Never let the Flame of Hope go out of your life.
With Hope, no matter how bad things look and
are...Peace, Faith and Love can Shine Brightly in our lives.
สลาม
แวะมาอ่านบันทึกของคนที่อยู่ต่างแดน แต่ก็ยังไม่ลืมบันทึดเรื่องราว เล่าสู่กันฟังเพื่อให้คนอื่นฝังได้เข้าใจ
ขอบคุณ และเป็นแรงใจสำหรับการเรียนรู้ ตลอดชีวิต
มาเยี่ยมแล้วครับผม
ขอบคุณน่ะค่ะ ที่มาเยี่ยม
ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการทำงานน่ะค่ะ
แวะมาอ่านแล้วนะครับ อยู่ต่างแดนขอให้มีความสุขมากๆ
ขอบคุณ คุณวิรัช เปยะกัง ที่แวะมาอ่านบันทึก และจะเอาสิ่งดี ดี ที่ต่างแดนมาเล่าสู่กันฟังใหม่น่ะค่ะ
แวะมาอ่านด้วยค่ะ แต่เนื่องจากภาษาอังกฤษไม่แข็งแรง เลยแปลไม่ถูก ชื่นชมนะคะ
แวะมาขอบคุณคุณ cheerfulnes ที่แวะไปเยี่ยมครับ
ได้อ่านกลอนข้างบนแล้ว ดีมากครับ ขอเพียงความหวังยังไม่ดับมอดลง เราจะสามารถจุดประกายต่างๆให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้งได้เสมอครับ สู้ๆครับ และขอแนะนำบล็อกนี้ครับ http://gotoknow.org/blog/know-thing1/304980
สลาม อาจารย์ลัม
ขอบคุณมากค่ะสำหรับกำลังใจและบล็อกที่ได้แนะมา
ไดดูแล้วค่ะ รู้สึกว่าตัวเอวมีแรงบันดาลใจมากขึ้นค่ะ
ขอบคุณค่ะ