กันน๊อค ไม่กันโน

   กลับจาก go to know ได้ไม่กี่วัน ก็หัวโนซะแล้วแต่ก็ยังดีใจที่แค่หัวโน ถ้าไม่ไป go to know สงสัยจะ
เจ็บหนักกว่านี้ค่ะ
 เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม  ประมาณ 17.45 น.หลังจากออกกำลังกายเสร็จ (แอโรบิค) ก็ขับมอเตอร์ไซด์ไปหน้ามหาวิทยาลัย เพื่อไปเอารองเท้าที่เอาไปซ่อม หลังจากได้รองเท้าแล้ว  ก็ขับรถเลียบถนนชิดซ้าย  เพื่อไปยูเทิร์นกลับเพราะว่าช่วงนั้น รถเยอะมาก ๆ  แต่ไหงมารู้ตัวอีกทีก็นอนให้น้ำเกลือที่ รพ. ซะแล้ว
  ใส่หมวกกันน็อคด้วยค่ะ ทำให้สมองปลอดภัย แต่หัวโนถ้าไม่มีไม่ต้องคิดมากเลย  พอฟื้นขึ้นมาก็ทราบว่าถูกรถกระบะเสย รถกระเด็นไปทาง เราไปทาง ตอนนี้ยังงง ๆ อยู่เลยว่าโดนได้ไง  และก็ยังไม่รู้จนถึงบัดนี้
  แต่...คนที่ชน ฝากบอกมาว่า  เราขี่ชิดซ้ายจริง เผอิญมีรถ 2 แถว  ปาดหน้าเราแล้ว ถ้าเราไปต่อเราชน 2 แถว เราก็เลยหักพวงมาลัยออกขวา  รถที่มาข้างหลังเลยเสยเราจนเราสลบ  ตอนนี้ยังไม่ได้เจรจากันเลย  ไม่รู้ว่าเราต้องซ่อมรถกระบะให้เค้าหรือเปล่า ต้องไปเจรจากันที่สถานีตำรวจพรุ่งนี้ค่ะ
  ตัวเราเองมีบาดแผลที่ข้อศอก/หัวเข่า/หัวโน/ปวดต้นคอแล้วก็ตาถ้าเปิดทีละข้างก็ปกติ แต่ถ้าเปิดพร้อมกัน 2 ข้างภาพจะซ้อนกัน  ตอนนี้ก็เลยปิดเอาไว้ข้างนึง วันศุกร์หมอจะนัดตรวจอีกทีนึง
  ก็เป็นอุทธาหรณ์ค่ะ  ว่าถึงแม้เราจะไม่ประมาท  แต่ก็ยังเจ็บตัวได้  และก็หมวกกันน๊อคกันน๊อคได้จริง ๆ แต่ไม่กันโนลองดูรถที่เราขี่ดิ  มีคนถ่ายมาให้ดูจากโรงพัก เห็นแล้วจะได้ปลงอนิจจังว่า " ยุบหนอ พองหนอ "