แค่การเสียสละทุ่มแรงกาย แรงใจ ทุ่มเทให้ช่วยเหลือผู้อื่นอยู่เบื้องหลัง หรือแม้กระทั่งการที่ต้องต่อสู้กับความพิการ ความอ่อนล้า โรยแรง ความแห้งเหี่ยวของจิตใจตามลำพัง..แต่นั่นก็ฉายแววให้เห็นว่า คุณนั่นแหละ คือ ยอดมนุษย์ผู้กล้าและเป็นยอดคน..

 

 

 

 

 

 

สมัยเด็กๆ ผมมักจินตนาการว่าตัวเองเป็นยอดมนุษย์บ่อยๆ เป็นซุปเปอร์แมนบ้าง ไอ้มดแดงบ้าง ฯลฯ ส่วนหนึี่งอาจจะมาจากความชอบที่ว่า ซุปเปอร์ฮีโร่ส่วนใหญ่เป็นคนแข็งแรง เข้มแข็ง อดทนและกล้าหาญ บางครั้งก็มีชีวิตอยู่อย่างโดดเดี่ยวเพียงลำพัง ผดุงความยุติธรรมทำความดีอยู่เบื้องหลังเงียบๆ..

คนส่วนใหญ่มักคิดว่าเหล่ายอดมนุษย์ทั้งหลาย ต้องเป็นคนที่มีความพิเศษกว่าคนทั่วๆไป..
ผมเองก็เคยเช่นนั้น..

แต่วันเวลาที่ผ่านไป ทำให้ผมเริ่มรู้สึกอย่างหนึ่งว่า..
ความเป็นยอดมนุษย์น่าจะมีอยู่ในร่างและจิตวิญญาณของคนทุกคน..
ใครๆก็น่าจะเป็นยอดมนุษย์ได้ โดยไม่ต้องเป็นยอดมนุษย์ภายใต้หน้ากาก หรือเสื้อคลุมสีสันสดใส ไม่ต้องมีชุดเท่ห์ๆไว้ใส่ ไม่ต้องมีท่าไม้ตายไว้พิฆาตศัตรู 

เพราะ..
โลกนี้ ยังมีภาระกิจอีกมากมายที่ต้องการให้ยอดมนุษย์ทั้งหลายช่วยกันทำ..
แค่การเสียสละทุ่มแรงกาย แรงใจ ทุ่มเทให้ช่วยเหลือผู้อื่นอยู่เบื้องหลัง
หรือแม้กระทั่งการที่ต้องอดทน ฟันฝ่าต่อสู้กับความพิการ ความอ่อนล้า โรยแรง
และความแห้งเหี่ยว โดดเดี่ยวเดียวดายของจิตใจเพียงลำพัง..

แต่นั่นก็ฉายแววให้เห็นว่า คุณนั่นแหละ คือ ยอดมนุษย์ผู้กล้าและเป็นยอดคน..


นายสาระแน

สถานที่ โรงงานขาเทียม โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชด่านซ้าย
ภาพ     นพ.กมล บรรพวัฒนรักษ์