สุนิตยาG3
” ความสำราญทางกายหรือฝ่ายโลกนั้นต้อง “ ดื่ม “ หรือต้อง “ กิน “ อยู่เสมอจึงจะสำราญ แต่ที่แท้มันเป็นเพียงการระงับ หรือกลบเกลื่อนความหิว ไว้ทุกชั่วคราวที่หิวเท่านั้น ส่วนความสำราญทางฝ่ายใจ หรือฝ่ายธรรมนั้น ไม่ต้องดื่มไม่ต้องกิน ก็สำราญอยู่เอง เพราะมันไม่มีความหิว ไม่ต้องดื่มกิน เพื่อแก้หิว “ บางตอนจาก “ อาหารของดวงใจ “ ของท่านพุทธทาส
จะพยายาม.....เจ้าค่ะ
ท่านพุทธทาสให้คติน่าอ่านและทำความเข้าใจเยอะแยะมากมาย แต่ที่ชอบมาก คือ ให้มองคนอื่นแต่ส่วนที่ดีมองข้ามส่วนไม่ดี....จำได้ไม่หมดถ้าจำได้ช่วยเขียนให้หน่อย...ขอบคุณค่ะ