สิ่งที่กล่าวมาข้างต้นก็มีส่วนเสนอแนะว่า วัยรุ่นควรปฏิบัติอย่างไร เพื่อเป็นผู้มีอีคิวต่อไปจะได้กล่าวเพิ่มเติม รวมทั้งการย้ำในบางประเด็นถึงการปฏิบัติของวัยรุ่น เพื่อการพัฒนาอีคิวของตน

  • ทำความเข้าใจเกี่ยวกับตนเอง ทำความเข้าใจว่าวัยรุ่นมักมีลักษณะอย่างไร จะได้เข้าใจตนเองและเข้าใจเพื่อน คนอื่นๆ ด้วย
  • ศึกษาวิทยาการต่างๆ รวมทั้งความเป็นไปของโลก ธรรมชาติของมนุษย์และสังคม ทำให้เข้าใจโลกอย่างที่เป็นจริง ไม่หลุดไปกับจินตนาการของตนเองมากไป และเป็นการเตรียมพร้อมเพื่อการเผชิญและการก้าวไปข้างหน้า
  • ดำเนินชีวิตไม่ให้ตึง หรือสุดโต่งในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ขณะเดียวก็ไม่ให้หย่อน ให้ใช้ปัญญาพิจารณาเรื่องราวต่างๆ ชีวิตจึงจะก้าวหน้าไปในทิศทางที่ควรจะเป็นได้อย่างพอเหมาะ
  • ถ้ามีสิ่งที่ไม่สบอารมณ์มากระทบ แล้วเกิดอารมณ์ที่ไม่ดี ให้หาทางผ่อนคลายอย่างสร้างสรรค์ เช่น พูดกับตัวเองว่า กำลังรู้สึกอย่างไร ถ้ากำลังโกรธก็ให้บอกตัวเองว่า เรากำลังโกรธอยู่นะ เป็นการเตือน ติตนเอง อาจใช้การหายใจช่วยคลายอารมณ์ เวลาหายใจเข้าให้บอกตนเองว่า "กำลังโกรธอยู่นะ" หายใจออกให้บอกว่า "เอาความโกรธออกไป" ถ้าความโกรธลดลงก็รู้ตัวให้บอกว่า "โกรธน้อยลงแล้วนะ" เวลาหายใจออกให้บอกว่า "เอาความโกรธออกไป" แล้วความโกรธจะค่อยๆ ลดลง หรือให้เปลี่ยนกิจกรรมที่กำลังทำอยู่ไปสนใจเรื่องอื่นในทันที อาจไปหากิจกรรมนันทนาการ เช่น การเล่นกีฬา หรือไปทำกิจการงานต่างๆ อารมณ์โกรธก็จะหายไปโดยไม่รู้ตัว ทั้งกีฬาและงานเป็นยาวิเศษในชีวิต
  • การฝึกติให้รู้ทันการคิด ความรู้สึก และการกระทำของตน รวมทั้งการฝึกสมาธิ จะช่วยให้วัยรุ่นจัดระบบระเบียบความคิดและจิตใจของตนเองได้ จิตมีพลังทำอะไรก็จะสำเร็จได้ง่าย
  • ในการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น ให้มีท่าทีที่เป็นมิตร ใช้มธุรสวาจาและวาจาที่ไม่ยึดตนเอง เช่น แทนที่จะพูดว่า "ฉันว่าสิ่งที่เธอคิดยังไม่ถูกต้อง" เป็นว่า "เธอคงมีเหตุผลอะไรสักอย่างที่เสนอแบบนี้ เธอบอกพวกเราได้ไหม" และให้คิดในทำนอง "เธอชนะ ฉันชนะ" (Think win-win) ให้ทุกคนมีส่วนได้รับประโยชน์ ไม่จำเป็นว่าเราต้องเป็นผู้ที่ได้ เป็นผู้ที่ถูก และอีกฝ่ายเป็นผู้เสียหรือเป็นผู้ผิด