ผมขอโทษนะครับที่รักษามันไว้ไม่ได้ จึงอยากสารภาพกับพี่

     พี่โอ๋ อโณ ครับ ผมมีความในใจที่จะสารภาพกับพี่ ตามลำดับดังนี้นะครับ 

          1. ผมดีใจมากที่ได้เจอพี่โอ๋ เพราะอยากจะเล่าให้ฟังว่าผมเกือบเสียท่าตอนเห็นพี่โอ๋ที่ห้องสมุดคณะแพทย์ มอ. (ห้องสมุดวิทยาศาสตร์สุขภาพ) ผมอยู่ชั้นที่สอง เกือบจะเรียกไป แต่หยุดไว้ได้ทัน จากนั้นรีบเอาหนังสือไปวางที่จุดถ่ายเอกสาร ลงมาพี่ออกไปแล้ว เพราะพี่เอาหนังสือมายืมต่อ หรือคืนอย่างเดียวก็ไม่ทราบ แต่พี่มาเร็วไปเร็วมากเลยครับ เรื่องนี้ผมอยากเล่าให้ฟังก็ได้เล่าแล้ว จึงดีใจครับ

          2. หลายวันก่อนทางคณะฯที่ผมสังกัด ยกคณะกันมาดูงาน KM ของคณะแพทย์ มอ. ผมได้เจอ อ.หมอปารมี วันนั้นดีใจว่าได้ฝากถามข่าวถึงพี่โอ๋ พี่เม๋ย และทีมงาน phato ใน Blog กับท่าน แล้วก็ได้ทราบว่าพี่ได้รับข่าวแล้ว 

          3. เมื่อไม่กี่วันมานี้ ผมก็ดีใจอีกครั้งที่ได้เจอพี่ ในงาน Gotoknow Forum #1 วันนั้นพี่เอากระเป๋าผ้าที่ทำมาเองมาฝากผม ผมบอกว่าจะเอาไปให้น้องเดม ผมบอกพ่อย่างนั้นใช่ไหมครับ แต่แล้วผมจะสารภาพครับว่าช่วงเตรียมการละลายพฤติกรรมแล้วถึง World Café ผมไปหากระเป๋าที่พี่โอ๋นำมาฝาก ย่าม กระเป๋าผ้า G2K และเสื้อนอก สิ่งที่ขาดหายไปคือกระเป๋าของฝากจากพี่นะครับ ผมเที่ยวเดินถาม ถามไปถึงน้อง ๆ ทีมงาน Usablelabe เผื่อจะพบเจอบ้าง ก็ไม่เจอครับ ผมขอโทษนะครับที่รักษามันไว้ไม่ได้ จึงอยากสารภาพกับพี่ พี่ครับผมยังไม่ได้ถ่ายรูปกระเป๋านั้นเก็บไว้เลยครับ (ชาติเสียใจจังหู)