เธอจะเปียกฝนไหม?

เมฆทะมึนดำคล้ำก้อนใหญ่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามา ขณะที่รถของเราำออกจากศูนย์ปฏิบัติธรรมที่เพิ่งเสร็จสิ้นการอบรมจริยธรรมให้กับเยาวชนรุ่นสุดท้ายในจำนวนทั้งหมด 3 รุ่น ความรู้สึกยังคงอิ่มใจคับแน่นอกและยิ่งพองตัวมากขึ้นเมื่อได้เห็นเด็กๆมีกริยาที่น่ารัก พฤติกรรมและความคิดที่จะก่อให้เกิดสิ่งที่เป็นอกุศลคงละลายไปหมดสิ้นแล้วในช่วงระยะเวลา 2 คืน 3 วัน ในแต่ละรุ่น วันแรกที่พวกเขาเข้ามากับวันสุดท้ายที่ออกจากค่ายนี้ไปช่างแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ความหวังที่จะเห็นพวกเขาก้าวไปอย่างมั่นคงเริ่มแจ่มชัด เมฆสีคล้ำก้อนใหญ่กำลังแปรเปลี่ยนตามกระบวนการทางธรรมชาติ อีกเดี๋ยวก็จะเป็นเม็ดฝนห่าใหญ่ เด็กๆคงยังไม่ถึงโรงเรียนอันเป็นที่นัดหมายให้ผู้ปกครองมารับ พวกเราผ่านกลุ่มเมฆพวกนั้นมาแล้ว หากแต่เหลียวมองออกไปนอกหน้าต่างรถเมฆทะมึนดำคล้ำกำลังอยู่บริเวณที่พวกเด็กๆกำลังเดินทาง ที่ทำได้ก็คือภาวนาให้เขากลับบ้านไปหาบุคคลที่เป็นที่รักอย่างปลอดภัยก่อนที่จะโดนฝน พวกเรายังไม่ถึงจุดหมายบรรยากาศตอนเย็นๆทำให้ร้านต่างๆคึกคักขึ้นไม่ว่าจะเป็น ร้านอาหารที่มีพนักงานนุ่งน้อยห่มน้อยทาปากแดงจัดพอกหน้าหนาเตอะคอยต้อนรับ ร้านเกมออนไลน์ที่เพิ่งผ่านตาไปก็เต็มแน่นไปด้วยลูกค้าระดับประถมและมัธยม บาร์เบียร์ ร้านขายโทรศัพท์มือถือ นวดแผนโบราณ(แค่ชื่อ) ฯลฯ ถ้านี่คือคลื่นทางสังคมที่จะอุบัติขึ้นดังเมฆสีดำก้อนใหญ่ที่กำลังไล่หลังมา เด็กๆของเราจะเปียกฝนมากน้อยแค่ไหนก็สุดจะคาดเดาจนไม่กล้าที่จะคาดหวังจริงๆ แต่ ณ ขณะนี้ เมฆทะมึนดำคล้ำก้อนใหญ่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามา