ธนาคารทำไมไม่ปล่อยเงินกู้

ธนาคารพาณิชย์ชื่อก็บอกว่าทำการค้า ไม่ใช่มูลนิธิที่จะอนุเคราะห์ใคร

วันนี้ได้ร่วมประชุมกับชมรมสถาบันการเงินหาดใหญ่ ในเรื่องที่จะเตรียมงานประชุมการพัฒนาสามเหลี่ยมเศรษฐกิจอินโดนิเซีย มาเลเซียและประเทศไทย ที่จะจัดการประชุมที่จังหวัดภูเก็ตช่วง 27 - 28  พฤษภาคมนี้ โดยที่ทางสมาคมธนาคารไทยได้รับมอบหมายให้ดูแลกลุ่มทำงานด้านการท่องเที่ยว และกลุ่มคณะทำงานด้านพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ในที่ประชุมได้คุยกันถึงนโยบายของธนาคารแต่ละแห่งที่มอบหมายให้ทุกสาขาลดรายจ่าย เพื่อรักษาสถานะของธนาคาร ถึงขนาดบางธนาคารที่ต่างชาติเพิ่งเข้ามาซื้อ และอีกไม่กี่วันข้างหน้าคงจะเปลี่ยนชื่อธนาคารเป็นชื่อภาษาอังกฤษที่ไม่มีคำแปล ถึงขนาดมอบหมายให้สาขาลดเงินฝาก เพราะเพื่อลดภาระการจ่ายอัตราดอกเบี้ย(สัญญาณ เช่นนี้แสดงว่าธนาคารนี้มองว่าจะไม่ปล่อยสินเชื่อในช่วงต่อไปนี้แน่นอน) เพราะปกติสินค้าของธนาคารก็คือ เงิน เมื่อสินค้าคือ เงิน ธนาคารทุกธนาคารต้องหาเงินฝากเพื่อเป็นสินค้าในคลังและต้องปล่อยสินเชื่อก็คือปล่อยเงินกู้ เส้นเลือดที่หล่อเลี้ยงธนาคารก็คือดอกเบี้ยรับจากการปล่อยเงินกู้ ในช่วงนี้แต่ละธนาคารจะตรวจสอบการขอสินเชื่อแบบนำตะแกรงมาร่อนหลายๆรอบ เพราะธนาคารกลัวว่าปล่อยสินเชื่อออกไปแล้วจะไม่ได้รับเงินต้นกับดอกเบี้ยคืน สภาพเศรษฐกิจจึงชะงักงัน รัฐมนตรีกระทรวงการคลังท่านปัจจุบันที่สูงยาวเข่าดีหรือไม่ ไม่ทราบออกมาให้สัมภาษณ์สื่อมวลชนต่อว่าธนาคารว่าไม่ปล่อยเงินกู้ ทำเหมือนกับว่าไม่เคยบริหารสถาบันการเงิน ธนาคารมีอาชีพปล่อยเงินกู้เพื่อแสวงหากำไร ไม่ใช่มูลนิธิปอเต็กตื๊งที่ทำการกุศลช่วยเหลือคน หน้าที่ของรัฐมนตรีคลังที่ดูแลธนาคารของรัฐทุกธนาคารไม่ต้องออกมาหาเสียงทางสื่อมวลชน กำหนดนโยบายลงไปให้ธนาคารของรัฐปล่อยเงินกู้เป็นการนำร่องโดยกำหนดเลยว่าต้องปล่อยให้ภาคธุรกิจใด จำนวนเท่าใด หากความเสียหายจากสถานะการทางเศรษฐกิจไม่ใช่ทุจริตต้องไม่กล่าวโทษผู้ปล่อยสินเชื่อ หากธนาคารของรัฐนำร่องปล่อยเงินกู้ กลไกตลาด จะทำงานให้ธนาคารพาณิชย์ต้องหันมาเคลื่อนไหวเพราะอาชีพธนาคารคือการค้าเงิน ไม่ต้องไปหาเสียงออกสื่อเพราะพูดจนตายก็ไม่มีธนาคารใดปล่อยเงินกู้ ต้องมีบัญชาลงไปให้ธนาคารของรัฐที่ตัวเองมีอำนาจสั่งการนำร่องทันที