ที่จริงผมควรจะเขียนถึงหมอสมศักดิ์เป็นคนต้นๆ เพราะเป็นคนที่ผมนับถือมากในความดีและเก่ง ในใจผมนับถือเป็นครูทีเดียว ในวิธีคิดที่ลึกซึ้ง และในความปราดเปรื่องของสมอง และสุดยอดคือ ความเป็นคนจิตใจดี เห็นแก่ส่วนรวม แต่อย่างว่าแหละครับ คนใกล้ตัว ทำงานร่วมกันมาก ก็มองข้ามไป
ที่จริงผมเขียนถึงหมอสมศักดิ์ในหลายโอกาส
ที่นี่ และท่านก็เป็น บล็อกเก้อร์
คนหนึ่ง อ่านได้ที่นี่
แต่ไม่ได้เขียนมา ๑ ปีแล้ว
ตอนเด็กๆ ได้รับทุนเล่าเรียนหลวงให้ไปศึกษาต่อต่างประเทศ
แต่ขอเรียนแพทย์ที่เมืองไทย
จบแพทย์ที่รามาแล้วออกไปทำงานเป็นแพทย์ชนบท
อยู่ในกลุ่มผู้นำแพทย์ชนบทหลายปี
แล้วกลับเข้ากรุงเทพทำงานค่อนไปทางขับเคลื่อนวิชาการ
จึงได้สนิทกับผมสมัยทำ คปสต. ดังเล่าแล้ว
บทบาทสำคัญที่สุดในเวลา ๗ ปีที่ผ่านมาคือการเป็นเจ้าสำนัก มสช. และ มสส.
ที่ก่อคุณูปการต่อสังคมไทยเหลือคณา เป็น third
sector ของสังคม
ที่ทำงานสร้างสรรค์สังคมจากมุมวิชาการ
เมื่อผมเริ่มเป็น ผอ. สกว.
หมอสมศักดิ์ ก็เริ่มเป็น ผอ. สวรส. และเป็นอยู่ ๒ สมัย ๖
ปี เวลานี้เป็นข้าราชการระดับ ๑๐ กรมอนามัย
ทำหน้าที่ ผอ. สำนักสนับสนุนการจัดการความรู้
เราร่วมกันไปช่วยศิริราชพัฒนา R2R เมื่อ ๖
ปีที่แล้ว
และเวลานี้ก็กำลังช่วยกันยกระดับงานวิจัยระบบสุขภาพของประเทศไทย
เพื่อการขับเคลื่อนใหญ่ของระบบสุขภาวะของสังคม
หมอสมศักดิ์เป็นคนชอบดูหนัง
และวิเคราะห์อธิบายความรู้ที่ซ่อนอยู่ในหนังได้เก่งมาก
ที่จริงเรื่องอะไรก็ตามที่ต้องการความลึกซึ้ง
เป็นที่รู้กันว่ามาถามหมอสมศักดิ์จะไม่ผิดหวัง
วิจารณ์ พานิช
๖ พ.ค. ๕๒
