- ได้อ่านหนังสือ "หลวงปู่ฝากไว้" อีกครั้งหนึ่ง รู้สึกว่า เข้าถึงเนื้อหาได้เพิ่มขึ้นกว่าเดิม จึีงนำมาถอดบทเรียนเอาไว้ดังนี้ครับ
- หน้า 44 ตอน "ตื่นอาจารย์"
"การไปหลายสำนักหลายอาจารย์ การปฏิบัติจะไม่ได้ผล เพราะการเดินหลายสำนักนี้ คล้ายกับการเริ่มต้นปฏิบัติใหม่ไปเรื่อย เราก็ไม่ได้หลักธรรมที่แน่นอน บางทีก็เกิดความลังเล งวยงง จิตก็ไม่มั่นคง การปฏิบัติก็เสื่อม ไม่เจริญคืบหน้าต่อไป."
- หน้า 45 ตอน "จับกับวาง"
"ผู้ใดหลงใหลในตำราและอาจารย์ ผู้นั้นไม่อาจพ้นทุกข์ได้ แต่ผู้ที่จะพ้นทุกข์ได้ต้องอาศัยตำราและอาจารย์เหมือนกัน."
สิ่งที่ได้เรียนรู้เพิ่มเติม
- ธรรมะที่พระพุทธเจ้าทรงตรัสรู้นั้น มีไว้ให้ศึกษาปฏิบัติเพื่อเข้าถึงความพ้นทุกข์ ไม่ใช่ศึกษาปฏิบัติเพื่อจะอวดภูมิกัน แต่เราเองก็มีอยู่บ่อยครั้งที่เผลออวดภูมิกันไปตามประสาปุถุชน
- พอมาพิจารณาบท "จับกับวาง" ทำให้นึกย้อนไปถึงคำแนะนำของกัลยาณมิตรท่านหนึ่งแนะนำไว้ตั้งแต่ตอนเข้าสู่เส้นทางธรรมใหม่ ๆ ว่า "หลงกับรู้" มันจะไปด้วยกัน ต้องพิจารณาแยกแยะให้ดี
- พอหันมาพิจารณาทบทวนชีวิตวันนี้ดู ก็พบว่า มีส่วนหลงในชีวิตอยู่ไม่น้อยทีเดียว คงต้องค่อย ๆ หาทางละ แล้วก็วางให้ได้ ...
