เสียงเอะอะโวยวายดังลั่น ขณะที่ลูกค้ากำลังรับประทานอาหารเที่ยง

"พ่อทำอย่างนี้ได้ยังไง  หมอห้ามกินกาแฟก็ยังไปกิน
ห้ามก็ไม่เชื่อ  ทำไมเป็นคนอย่างนี้  พูดไม่รู้เรื่อง...
ทำอย่างนี้หนูก็แย่ซี....."

เสียงเอะอะโวยวายดังลั่น  ขณะที่ลูกค้ากำลังรับประทานอาหารเวลาเที่ยง  ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง

ผู้เขียนรู้สึกตกใจ   หันไปที่ต้นเสียง  เป็นภาพของลูกสาววัยกลางคนกำลัง  บ่นว่าคุณพ่อวัยชราซึ่งนั่งอยู่บนรถเข็น  ดู
คุณพ่อท่าทางตกใจและคงจะอายผู้คนที่ต่างมองด้วย
ความตกใจ  และเห็นใจ

เสียงลูกสาวยังโวยวายต่อไปไม่หยุด   ด้วยความรู้สึกอัดอั้นตันใจและอะไรหลาย ๆ อย่างยากที่จะบรรยาย...

นี่คือภาพชีวิตที่หลายคนอยากเบือนหน้าหนี  ไม่อยากเห็น
ดูแล้วก็เห็นใจทั้งสองฝ่าย  ฝ่ายลูกสาวที่ต้องคอยดูแล
คุณพ่อผู้พิการ  ซึ่งชอบทำอะไรตามใจตนเพราะอดไม่ได้
(เพราะอดไม่ได้ใช่ไหม ?  จึงทำให้เกิดโรคร้ายต่าง ๆ ตามมา)   ฝ่ายคุณพ่อที่ถูกบังคับให้อดในสิ่งที่ตัวเองติด และคอยหาโอกาสตอนที่ลูกสาวเผลอไปหาสิ่งที่ตนติดมา ดื่มกินจนได้

อย่างไรก็ตาม  หากลูกสาวและคุณพ่อต่างเห็นอกเห็นใจกัน
ดำเนินชีวิตด้วยความรักและจิตเมตตาต่อกัน  ความกดดัน
ความบีบคั้นในวันนี้คงไม่แสดงให้ใครเห็น....