เป็นครั้งแรกที่เขียนบล็อกนี้ ชื่อบล็อกทำให้นึกถึงเวลาครูให้เขียนเรียงความสมัยประถม ครอบครัวของฉัน โรงเรียนของฉัน ตอนนี้จะบันทึกเรื่องเช้าวันพืชมงคล 2552 ของฉัน
เมื่อเช้าเปิดโทรทัศน์ ดูถ่ายทอดสดพระราชพิธีแรกนาขวัญจากท้องสนามหลวง รู้สึกดีใจที่เราเป็นประเทศเกษตรกรรม และยังให้ความสำคัญกับชาวไร่ชาวนา ผู้อยู่กับธรรมชาติ ด้วยชีวิตเรียบง่าย และมีความสุข พอพิธีจบ ผู้คนทั้งหญิงทั้งชาย เด็กและผู้ใหญ่พากันกรูเข้าไปในพื้นที่เต็มท้องสนามหลวง ต่างพากันก้มๆเงยๆเก็บของมีค่าทางใจ เป็นสิริมงคลแก่บ้าน ต่อตนเองและครอบครัว หลายคนอวดเมล็ดพันธ์ข้าว 4-5 เมล็ดในกำมือ ที่เก็บได้ ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม บางคนหิ้วต้นกล้วยขนาดกำลังงามกลับบ้านอย่างมีความสุข วิถีชีวิตแห่งความเป็นไทย ความสุขแบบเรียบง่ายที่ไม่ต้องหาซื้อยังคงอยู่
อ่านแล้วขอบคุณครูมากครับที่ใช้ถ้อยคำที่ง่าย แงะงดงาม
ไม่ว่าโลกจะก้าวไปไกลแค่ไหน แต่ความสุขที่แท้ก็อยู่ใกล้ๆ ที่ใจเราใช่ไหมครับ
จากศิษย์ครับ