เมื่อวานนิสิตปริญญาโทภาคพิเศษ บริหารการศึกษา ม.บูรพาได้จัดงานเลี้ยงอำลาหรือเลี้ยงส่งรุ่นพี่ IT7 โดยน้อง IT6 เป็นผู้จัดงานนี้ขึ้น จึงได้ไปร่วมเป็นเกียรติให้กำลังใจในความรักความผูกพันในการมาร่วมเรียนรู้กันที่บางแสนแดน ม.บูรพา ซึ่งมีนิสิตมาเรียนรุ่น IT อันมีความหลากหลายจากเหนือถึงใต้ ผมได้หยิบยก บทกวีที่มีผู้เขียนไว้มาพูดให้นิสิตฟังว่าว่า “เหนือสุดเหนือ ใต้สุดใต้ ไขว้แต่ทิศ แต่ดวงจิตของไทยมิใต้เหนือ ถิ่นอุบลหนอีสานก็ว่านเครือ เหนือสุดเหนือใต้สุดใต้ไทยด้วยกัน  “ โดยเฉพาะความสัมพันธ์ที่ก่อเกิดจากการช่วยเหลือเกื้อกูลกันในการมาศึกษาเป็นสิ่งที่มีคุณค่าอย่างยิ่ง และขอให้นิสิตอย่าหยุดนิ่งในการบริหารเวลาทำวิทยานิพนธ์อย่างต่อเนื่อง มุ่งมั่นให้จบโดยเร็ว หากทิ้งไว้นาน เมื่อเวลาผ่านไปจะเสียดายเวลาที่มีคุณค่านั้น ได้ร่วมสังสรรค์ในเวลาอันควรจึงกลับที่บ้านเพื่อทำภารกิจงานที่ต้องดำเนินการในเวลากลางคืนต่อไป