ด้วยเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบไปไหนมาไหนในกรุงเทพฯเท่าไร  นอกจากไปโรงเรียนกับกลับบ้าน  และ  นอกจากการไปอบรม หรือไปธุระจำเป็น 

เวลาจะไปไหนมาไหน  ก็จะเป็น  รถยนต์ส่วนตัวเสียส่วนใหญ่

*****

ถนนในกรุงเทพฯ  ก็จะมีรถราขวักไขว่ 

เพื่อการจราจรที่คล่องตัว  จึงกำหนดให้รถยนต์ไป  ยูเทิร์นไกลๆๆ  ดังนั้น  จะไปไหนที  ก็ต้องมาศึกษาเส้นทางการเดินทางให้ชัดเจนกันก่อน  ดังเช่นเหตุการณ์นี้  เมื่อสองวันผ่านมานี้.....

พ่อจ๋า....ไปเขตจตุจักร  จากบ้านเรา  ต้องย้อนลงไป  สักกี่ป้ายรถเมล์คะ 

พ่อบ้าน  ทำท่าคิดและตอบอย่างเร็วว่า.....2 ป้าย แม่

*****

ครูอ้อยก็จำไว้ว่า  2 ป้ายรถเมล์  เมื่อเกือบเสร็จภารกิจ ที่ไปเป็นเพื่อนลูกสาวคนเล็กรายงานตัวที่เขตฯ   ลูกสาวบอกกับครูอ้อยว่า.....หนูมีเพื่อนๆๆเดินทางไปโรงเรียนแล้ว  คุณแม่ไม่ต้องไปกับหนูก็ได้ค่ะ 

ครูอ้อยก็เลยแยกทางกับลูก 

ไม่ได้เรียก มอเตอร์ไซค์รับจ้างด้วย  เพราะ บ้านแฟลตของครูอ้อยนั้น อยู่ตรงข้ามนี้เอง  แต่ห่างจากไปนี้ 2 ป้ายถเมล์ ตามที่พ่อบ้านบอก......

ครูอ้อยตั้งใจเดินผ่านคิวมอเตอร์ไซค์  ออกไปหน้าซอยที่เดินเข้ามา  ไม่ไกลนัก  แต่พอมาถึงถนนใหญ่  แดดเริ่มร้อน  ครูอ้อยเปลี่ยนใจจะขึ้นรถประจำทางย้อนลงไป  แต่ก็.....มองไม่เห็นป้ายจอดรถเมล์เลย

2 ป้ายเอง.....ครูอ้อยคิด  และตั้งใจเดินย้อนลงไป  เดินไปคิดไป  เดินเดี๋ยวเดียวก็ถึงน่า......

แต่ ไม่ได้เป็นอย่างนั้นค่ะ  ครูอ้อย เดินตั้งนาน  จึงมาถึง  ป้ายรถเมล์ที่ 1  ครูอ้อย นั่งพัก  และคิดถึง  พ่อบ้านทันที  .....

1 ป้าย สัก 1 กิโล ได้มั้ง ที่รัก.....

ครูอ้อยจึงตัดสินใจว่าจะขึ้นรถเมล์  พอดี  รถเมล์ฟรีมาถึง  จอดด้วย  ครูอ้อยขึ้นไปนั่ง  รถวิ่งไปตั้งนาน  จึงจะถึงป้ายจอดที่จะลง.....

โอย!!!!  เชื่อครึ่ง  ไม่เชื่อครึ่ง....จะดีกว่ามั้ง  งานนี้

*****

Eve1

*****

สะมะนึก กับ ครูอ้อย แซ่เฮ