มีความรู้คู่คุณธรรม น้อมนำเศรษฐกิจพอเพียง...เลี่ยงอบาย..

ตะวันทอทาบทาฟ้าวันรุ่ง
น้ำค้างฟุ้งพุ่งลาเพื่อมาใหม่
หัวอกพ่อและแม่แท้ห่วงใย
เจ้าดวงใจคนดีที่เฝ้ารอ
สองมือพ่อก่องานเพื่อนสานฝัน
มือแม่ปั้นหมั่นสู้อยู่ไม่ท้อ
ยอมทิ้งร้างห่างเชยเคยพะนอ
เพื่อมาต่อก่อฝันขวัญลูกยา
พ่อเรียนน้อยด้อยรู้อยู่ลำบาก
แม่จนยากหากแรงแห่งแขนขา
ยังพอมีที่จะวัดแห่งศรัทธา
เพื่อแก้วตาพ้นยากลำบากนาน
เสื้อชุดใหม่ได้รัฐช่วยจัดหา
อีกตำราหาให้ได้ประสาน
อีกช่วยค่ากิจกรรมนำพบพาน
แต่อีกบานต้องหามาต่อเติม
อยู่เมืองใหญ่ไหนเลยจะเคยสุข
แบกแต่ทุกข์คลุกงานมาสานเพิ่ม
ห่วงแสนห่วงนวลนางเหมือนอย่างเดิม
หางานเสริมเพิ่มเงินจนเกินแรง
ขอดวงใจใฝ่เพียรเรียนหนังสือ
หมั่นฝึกปรือดั่งคำย้ำแถลง
ให้ทบทวนครวญคิดจิตแจกแจง
ให้รู้แจ้งรู้จริงทุกสิ่งอัน
ขอเจ้าเป็นเด็กดีที่เรียนรู้
ขอเจ้าสู้อยู่เพียงพอลออขวัญ
ขอเจ้าจงแกร่งกล้าดุจตาวัน
รู้สร้างสรรค์ปั้นแต่ดี...เท่านี้พอ...
สวัสดีค่ะ ครูอ้อ
***เป็นกลอนสอนใจให้เด็กดีค่ะ...ขอขอบคุณ
ขอบคุณกลอนเพราะๆเป็นข้อเตือนใจให้เด็กๆค่ะ
สวัสดีค่ะ ครูอ้อ
แลกเปลี่ยนบทกลอนกันนะคะ
"การเรียนแม้เหนื่อยยาก ถึงลำบาก ไม่ท้อถอย
สุดทางที่รอคอย คืออนาคตอันงดงาม"
โชคดี มีสุขค่ะ
สวัสดีค่ะ
เอ่อ ขอถามหน่อยนะครับ กลอนนี้อะ มันไม่มีต่อเหรอครับ ที่กลอนมันเขียนว่า
ยามมีกิจ หวังให้เจ้า เฝ้ารับใช้ อะไรนี่แหละครับ
สวัสดีค่ะ นักเรียน
ยามมีกิจ... หวังให้เจ้า... เฝ้ารับใช้...
ยามป่วยไข้... หวังให้เจ้า... เฝ้ารักษา...
ยามถึงคราว... ล่วงลับ... ดังชีวา...
หวังให้เจ้า... ปิดตา... เวลาตายฯ...
จากหนังสือ..พระในบ้านนะคะ
โชคดีจ้า..นักเรียน
เจริญพรคุณครูอ้อขอร่วมกัน
โชว์ผลงานการประกวดอันดับหนึ่ง
จากราย"มรดกกวี"ที่ตราตรึง
อย่าทำขึงขังจ๋ะจะไม่งามฯ
มาตา มิตฺตํ สเต ฆเร
มารดาเป็นมิตรในเรือนตน(พระพุทธวจนะ)
"แม่ คือครูผู้สอนแต่ตอนต้น
แม่ ทุกคนอุดมพรหมวิหาร
แม่ เมตตากรุณามุทิตาการ
แม่ มีญาณอุเบกขาเป็นอารมณ์
แม่ เป็นพระอรหันต์อันสูงสุด
แม่ หวังบุตรธิดาอย่าขื่นขม
แม่ กับลูกผูกมิตรจิตชื่นชม
แม่ จึงสมภาษิตมิตรในเรือน"
ของพระครูรัตนชัย (วัดรัตนชัย จ.พระนครศรีอยุธยา)