ผมสนใจเหตุการณ์ รถก๊าซที่ดินแดงในช่วงสงกรานต์วิกฤต ที่ผ่านมา เพราะดินแดงคือ บ้านของผม สมัยยังเรียนอยู่กรุงเทพฯถึง ๑๔ ปี

ผมไม่อยากเขียนถึงเหตุการณ์ความขัดแย้ง เพราะถึงเวลาที่เราต้องหาทางออกด้วยความสามัคคี มากกว่ามาตอกย้ำให้เกิดขัดแย้งมากขึ้น

มีเรื่องหนึ่งที่ผมสนใจตามข่าว แบทแมนช่วยย้ายรถก๊าซที่ดินแดง

ถึงเขาจะออกมาปฏิเสธว่า ตอนที่ปฏิบัติการ เขาไม่ได้คิดไกลถึงขนาดนั้น

"นาทีนั้นผมไม่ได้คิดอะไรจริงๆ แค่ต้องการวิ่งไปถ่ายวิดีโอเก็บไว้เป็นอนุสรณ์ ซึ่งผมสังเกตได้ว่าคนแถวนั้นเริ่มปรากฏรอยยิ้มและเสียงหัวเราะขึ้น อย่างน้อยก็ถือว่าภารกิจของผมประสบความสำเร็จแล้ว"

คือคำให้สัมภาษณ์ของคุณแตงโม..พิจิต เชื้อแก้ว คุณพ่อลูกสองที่แปลงกายเป็นมนุษย์ค้างคาวออกมาผ่อนคลายความตึงเครียด ก่อนทุกอย่างจะคลี่คลายไปด้วยดี

ไม่ว่าเขาจะปฏิเสธอย่างไร แต่ผมคิดว่า เราคงปฏิเสธ น้ำใจและจิตใจที่ดีงามของคนตัวเล็กๆแต่ใจใหญ่คนนี้ไม่ได้  ผิดกับ คนใหญ่คนโตแต่กลับใจเล็กคับแคบ

ขอบคุณครับ มนุษย์ค้างคาว..คนธรรมดา พ่อที่ต้องดูแลลูกชายที่ป่วยอยู่ คุณคือ วีรบุรุษในใจผมและคนดินแดง

และต้องขอบคุณ โพสต์ทูเดย์ ที่ทำหน้าที่ที่สื่อพึงกระทำ ทั้งในแง่นำข้อมูลและรายละเอียดเบื้องหลังเรื่องนี้ออกมาเผยแพร่ต่อสาธารณะ มากกว่าจะรายงานข่าวโหนกระแสตามน้ำไปเรื่อยๆเท่านั้น

ที่มา:  โพสต์ทูเดย์ ๒๖ ​เมษายน ๒๕๕๒