เมื่อสองวันก่อน ครูอ้อยมีโอกาสได้ไปเที่ยวในกรุงเทพฯ แบบกิตติมศักดิ์ ก็คือ.....พ่อบ้านขับรถให้นั่ง ครูอ้อย เลยมีโอกาส แชะแชะ กับภาพบ้านเมือง......กรุงเทพฯ เมืองฟ้าอมร.....ไปหลายแห่งหลายที่เหลือเกิน ขออนุญาต intro หรือ lead in ก่อนนะคะ กรุงเทพฯ เป็นเมืองบ้านเกิดเมืองนอนของครูอ้อย ถึงแม้ว่าคุณพ่อคุณแม่ของครูอ้อยท่านจะมีพื้นเพที่ต่างจังหวัด แต่มาให้กำเนิดครูอ้อย ที่กรุงเทพฯค่ะ ...คุณแม่ฝังรกที่ใต้บันได บ้านพักทหารอากาศ ดอนเมือง คุณพ่อเล่าว่า.....ครูอ้อยเกิดมาตอนที่ กรุงเทพฯ เกิดน้ำท่วมครั้งใหญ่ ขนาดพื้นที่บริเวณดอนเมืองที่ทุกคนรู้ว่า เป็นพื้นที่สูง เพราะชื่อยังบอกว่าสูง.....ดอนเมือง นี่มันครึ่งร้อยปีผ่านมาแล้ว ดอนเมือง เกิดน้ำท่วมเมื่อปีที่แล้วอีก ไม่ใช่เพราะ สาเหตุพื้นที่ต่ำทรุดหรอกค่ะ เพราะผู้คนมาอาศัยอยู่มาก ทางระบายน้ำ ทำหน้าที่ไม่ทันค่ะ ครูอ้อยนั่งฟังเพลงด้วย พ่อบ้านก็เอาใจ ขับรถช้าๆๆ ให้ครูอ้อย ได้แชะแชะ ภาพได้สะดวกและสวยงาม เมื่อก่อนตอนครูอ้อยยังเล็กคุณพ่อ ท่านพามาเที่ยว แต่ตอนนี้ เวลาผ่านไป 40 กว่าปี กลายเป็น พ่อคุณ...พามาเที่ยว....เอิ๊กเอิ๊ก ***** หลายสิบปีผ่านมา อะไรอะไรก็เปลี่ยนไปหมดเลย ถนนหนทาง ตึกรามบ้านช่อง อาคารสถานที่ ต้นไม้หลากหลายสายพันธุ์ใหม่สวยงาม ปานเมืองฟ้า จริงๆๆ พูดตามเขา เพราะไม่รู้เหมือนกันว่า.....สวรรค์จะสวยเพียงใด ที่ไม่เคยเปลี่ยน ก็คือ ตุ๊กตุ๊ก เป็นยานพาหนะ ภาพนี้ ครูอ้อยถ่ายภาพเองนะคะ ไม่ได้ไปcopy จากไหนมาเลย รถตุ๊กตุ๊ก เป็นยานพาหนะที่คุณแม่ พาครูอ้อยไปเรียนนาฏศิลป์ไทย ที่บางขุนพรหม ปัจจุบันนี้ คือ ธนาคารชาติ ครูอ้อยจำได้ว่า.....ค่ารถเพียง 2 บาทค่ะ ***** ***** เมื่อใดที่คุณแม่พานั่งรถตุ๊กตุ๊ก ครูอ้อยจะมีความสุขมาก เพราะเย็นสบาย เวลารถเลี้ยว จะเลี้ยวได้.....โดนใจเด็กๆๆมาก ***** สำหรับ คำถาม ประจำบันทึกนี้ ถามว่า......Thewa Kam อ่านว่า อะไรคะ...... ที่ถาม ก็เพราะ พ่อบ้าน อ่านผิด ก็เลยคิดว่า ต้องมีใครหนอ อ่านเหมือนพ่อบ้านบ้างค่ะ ***** ***** ยังมีตอนต่อไปของการนำเที่ยว ไกลมาก.....กรุงเทพฯ เมืองฟ้าอมร..... ขอบคุณมากค่ะที่ติดตาม จาก ครูอ้อย แซ่เฮ
นั่งที่กทม.หวาดเสียวค่ะพี่อ้อย...แต่นั่งที่ตจว.สบายดีนะคะ
สวัสดีค่ะน้อง add ที่คิดถึง
ขอบคุณมากค่ะ
Thewa Kam อิอิ..น้องaddขออ่านว่า เดอะ วา คัม....แฮ..แฮ..
สวัสดีครับ
แยกเทวกรรมหนิครับ
ไม่ได้มาเยี่ยมนานมากครับ
ปิดเทอม งานเพียบเลยครับ
กำลังเขียน มีคนตอบไปก่อนซะงั้นครับ
อิอิ
ฮั่นแน่ น้อง วรวิทย์ บุญมั่นแสนสุข ~natadee
งานเพียบ งั้น ต้องจัดการให้เรียบร้อยนะลูก
ยังค่ะ หนู ตอบแล้วค่ะ วรวิทย์ บุญมั่นแสนสุข ~natadee
งง งง
กำลังเขียน มีคนตอบไปก่อนซะงั้นครับ
อิอิ
ลูกชาย กด f5 แน่เลยค่ะ วรวิทย์ บุญมั่นแสนสุข ~natadee
อิอิ..ถามคนตจว.จะอ่านแบบน้องaddทุกคน..น้องลองเอาไปถามพี่พี่ที่ทำงานดู..อายคนกทม.จัง...แป๋ววววววววว
อ่านเรื่องแล้ว เหมือนคนแก่เล่าเรื่องให้ลูกหลานฟังเลย อิอิอิอิ
ขอบคุณสำหรับ เรื่องราวในอดีต
อ่านแล้ว เหมือนอยู่ในกรุงเทพฯ
จากคนต่างจังหวัด
สวัสดีค่ะ อาจารย์น้องชาย ฤทธิชัย
ขอบคุณมากค่ะ เดี๋ยว คนแก่จะเล่าตอนที่สอง อีกนะคะ
ตอนที่ 1 อ่านไปยิ้มไป รออ่านตอนที่ 2 นะคะ
สวัสดีค่ะ น้องจ๋า yenekaa
ว๊า...มาหลังเฉลยซะนี่ อิอิ เอาความคิดแรกละกันนะครับ
เดย์อ่านไปว่า เท-วา-คัม เกือบถูกเนาะ อิอิ
คุณครูแม่พี่อ้อยเล่าได้สนุกดีนะครับ นี่แหละน๊า พูดถึงความหลังเมื่อใด ภาพตรงหน้าก็เปลี่ยนฉากย้อนไปเป็นภาพจำคุ้นเคยของเราเสมอ :)
เจอรกมั้ยครับพี่อ้อย ไปหากันมั้ย เผื่อเจอน๊า
คิดถึงคร๊าบ
สวัสดีค่ะ น้องเดย์ adayday
คิดถึงเหมือนกันนนนนนนนนนนน
...ไปเที่ยวกรุงเทพฟ้าอมร....ด้วยรถเมล์ฟรี...ครับอาจารย์
สวัสดีค่ะ
อยากมาเที่ยวกรุงเทพค่ะ
อาหารอร่อย...
กลัวอ่านผิด...ค่ะ