ใบไม้ที่หายไป

   วันหยุดสงกรานต์ที่ยาวนาน ทำให้มีเวลาในการนั่งๆนอนๆพิจารณาชีวิตและจิตใจ จิตตานุปัสสนา ในแบบฉบับอนุบาล คือยังเด็กนัก มือใหม่ ในการควบคุมเจ้าลิงในใจ ไม่ให้ดื้อรั้นซุกซน อยู่ไม่สุขนัก ได้หนังสือ The Top Secret ของฝากจากญาติผู้ใหญ่มาหนึ่งเล่ม อ่านมาหลายครา พิจารณาก็หลายหน ตั้งสติ พิจารณาประสบการณ์เทียบเคียงตน รู้สึกทราบซึ้งมากมาย ที่ทันตแพทย์สม สุจีรา ผู้เขียน มีคำกล่าวกินใจ ว่ามนุษย์ทุกผู้ทุกนามคือนักรบ เกิดมาเพื่อรบทั้งกับตัวเองและภายนอก ตั้งสติไม่ประมาทพลาดพลั้งในทุกฝีก้าว ครองตน ครองใจ ครองกายให้สมดุลกัน  ทำจริงในสิ่งที่พูด และพูดจริงในสิ่งที่คิด ไม่มองใครลบ และไม่สร้างจิตนาการบวกเชิงหลอก คือ ฉันดี คนอื่นไม่ดี  และกล่าวถึงคุณลักษณะของคนคิดแง่บวกว่า คือผู้ที่สามารถทำเรื่องใหญ่ให้เป็นเรื่องเล็ก ส่วนคนคิดลบก็คือเป็นไปในทางกลับกัน คือสามารถทำเรื่องเล็กทุกเรื่องให้เป็นเรื่องใหญ่ได้  มีหลากหลายเนื้อหาที่น่าคิด น่าทำและนำไปปฏิบัติ  เฮ้อ ....เอามือกำแล้วทุบที่หัวใจเบาๆแล้วกล่าวกับตนเองว่า ถ้าปัจเจกบุคคลเช่นเราไม่เริ่มทำ แล้วสังคมจะอยู่เช่นไร วันนี้ขอขอบพระคุณพระอาทิตย์ในใจ ที่เป็นที่ปรึกษาให้น้องสาวโยเยคนนี้ด้วยใจเมตตา แล้วบอกว่า ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ....ยังมีเวลาอีกนาน ในการฝึกตน ฝึกใจ ฝึกกาย จิตสุดท้ายขอเพียงอธิษฐานได้ว่า ตอนเกิดมามืดมาแล้ว แต่ขอจิตสุดท้ายสว่างไปเถิด.... ดังคำกล่าวของพระพุทธองค์ที่ตรัสต่อภิกษุทั้งหลาย ณ ป่าสีสะปาวัน ใกล้กรุงโกสัมพีว่า "ความรู้ต่างๆนั้นมากมายเหลือเกิน เหมือนใบไม้ทั้งป่า แต่ความรู้ที่จะนำไปสู่ความหลุดพ้น ดังใบไม้เพียงกำมือเดียว ความจริงที่รู้มีมากมาย แต่เราไม่ได้สอน เพราะความจริงเหล่านั้นไม่เป็นไปเพื่อความเข้าใจอันแท้จริง ไม่เป็นไปเพื่อการพ้นทุกข์ ไม่เป็นไปเพื่อจุดหมายสูงสุด คือ นิพพาน .....กลับมาเถิดเจ้าใบไม้ที่หายไป....กลับมาทำให้ใจบริสุทธิ์ นิ่งเฉกเช่นในวันปกติเถิด.....