ต้องนับว่าเป็นความโชคดีที่มีบุคลากรในโรงเรียนที่มีถิ่นกำเนิดมาจากภาคต่างๆทั่วประเทศไทย  ที่ทำให้เราชาวครูได้ไปท่องเที่ยวด้วย  ศึกษาศิลปวัฒนธรรม ประเพณี ท้องถิ่น  ตลอดจนได้ช่วยเหลือเกื้อกูลกันและกัน

*****

จวนจบพลบค่ำ  พวกเรา 10 กว่าคน  ก็ดั้นด้น จนถึงบ้านของน้องครูที่เป็น นาคแล้ว

บ้านของเธอ สมถะ ดีแท้  ช้อบชอบ  รอบข้างด้วยไร่ข้าวโพดสวีท  มีต้นมะม่วงหิมพานต์ที่มีอายุหลายปี  มีเล้าเป็ดอยู่ด้านหลัง  แม่ของนาค เป็นน้องครูอ้อยตั้ง 5 ปี 

ดังนั้น  นาค ก็เรียกครูอ้อยว่า แม่ ก็ไม่ผิดนัก

*****

ชมการแต่งกายของนาคสิคะ  น่ารักมากๆๆค่ะ  ประกอบกับอุปนิสัยของนาคก็น่ารัก  เรามาไม่ทันพิธี สู่ขวัญนาค  แต่พรุ่งนี้  เราจะช่วยกันแห่นาคเข้าโบสถ์กันนะคะ

*****

Narr27

*****

เจ้าภาพ  ได้ยกอาหารจานพิเศษมาเลี้ยงพวกเราที่อิ่มกันแล้ว  แต่พวกเราก็ไม่ขัด และฉลองศรัทธาด้วยการหักข้าวโพดต้มที่หวานหอม เพราะเพิ่งจะหักจากไร่  คนละครึ่ง......

ในภาพนี้ก็คือ  ข้าวต้มมัด หรือ ข้าวต้มผัดที่เราเรียกกัน  ห่อด้วยใบอ้อย  ฮ้อมหอม  และ ยอดมะพร้าว ก็ ฮ้อมหอม  ไม่แพ้กัน  มีไส้กล้วยอร่อย  ร้อนๆๆ  ครูอ้อยกินครึ่งหนึ่งค่ะ  ไม่ไหว  ยาวมากเกินไป

*****

Narr33

*****

ส่วนของคาว ตามมาค่ะ  บ้านนี้  มีอาหารที่ขึ้นชื่อ และมีชื่อเสียง ก็คือ..... ห่อหมก 

ครูอ้อย  ไม่ได้คดข้าวเลย  กินเปล่าๆๆนี่ล่ะค่ะ  มีเห็ดหลายอย่าง  มียอดมะพร้าว  ปลาช่อนที่เพิ่งวิดมาจากบ่อที่เลี้ยงค่ะ 

อร่อยประทับใจ กินแล้วคิดถึง ทั้งคุณพ่อ และ พ่อคุณ จริงๆๆ

*****

Narr34

*****

จากนั้น  ครูอ้อย ก็ผึ่งพุงด้วยการดู โน่นนี่นั่น ตามประสา  ผู้หญิง ผู้ใหญ่  กำลังจัดเครื่องอุปสมบท ครูอ้อย ก็ได้ไปช่วยนิดหน่อย .....ช่วยชมเชย และให้กำลังใจ น่ะค่ะ

*****

นาคเรวัฒ โสดาพรหม  อายุเท่ากับลูกสาวคนเล็กของครูอ้อย 27 ปีค่ะ และ ครูอ้อย ไม่มีลูกชาย  งานนี้ จึงพิเศษ สำหรับ ครูอ้อยค่ะ

*****

Narr35

*****

เมื่อถึงเวลาเช้า  ฝนเพิ่งหยุดเมื่อกี้นี้  แหม ดีจริง  เราไปรวมตัวที่บ้านนาค แล้ว กินข้าวเช้า  สักสามโมง จึงนั่งรถออกไปสัก 3 กม. แล้ว ก็ลงจากรถเพื่อแห่นาคเข้าโบสถ์

*****

Narr45

*****

การแห่  ก็มีโห่  และมีเพลง  กลองยาว ทันสมัย

*****

Narr44

*****

แล้วก็มีสาวน้อย สาวใหญ่ สาวเหลือมาก  สาวเหลือน้อย  รำหน้านาค  เพื่อ แห่นาคเข้าโบสถ์ 

เราเสียเวลาตรงนี้นานหน่อย เพราะต้องตรวจสอบว่า.....นาค เป็นชายไทย จริงหรือไม่

*****

Narr47

*****

เหนื่อย  แต่ไม่กล้าบ่น กลัว บุญหายกระจายหมด  แต่มีความสุขใจได้เห็น นาคห่มผ้าเหลืองแล้ว

รายงานโดย

ครูอ้อย แซ่เฮ 

อำเภอบัวเชด

สุรินทร์  ประเทศไทย