ไทยกับไทยใยแตกแยกกัน
ทำไมเราไม่สงสารพ่อหลวงของเรา ท่านทรงสอนให้เรา มีความรัก ความสามัคคีกัน แล้วทำไมเราเป็นพี่น้องร่วมชาติไทย ชาติสยาม จึงมาแตกแยก หรือทะเลาะกันเอง ยิ่งทะเลาะยิ่งทำให้ตัวเรา ประเทศเรา พังพินาจ ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย หรือว่า เราอยากจะทำให้ประเทศไทยเราย่ำแย่ไปกว่าที่เป็นอยู่ หรือ ว่าเราอยากจะย้อนยุค ไปเหมือนสมัยก่อน และแล้วไม่สงสารคนทั้งประเทศหรือ ......
ประเทศของเรา ไม่ใช่ประเทศของหนึ่งคน สองคน
เป็นประเทศของทุกคน
เข้าหากัน ไม่เผชิญหน้ากันแก้ปัญหา
เพราะปัญหาที่มีอยู่
ที่เวลาเกิดจะใช้คำว่า บ้าเลือด
เวลาคนมีการปฏิบัติรุนแรงมันลืมตัว
ลงท้ายเขาไม่รู้ว่าตีกันเพราะอะไร แล้วก็จะแก้ปัญหาอะไร
เพียงแต่ว่าจะต้องเอาชนะ
แล้วก็ใครจะชนะ ไม่มีทางชนะ อันตรายทั้งนั้น มีแต่แพ้
คือต่างคนต่างแพ้ ผู้ที่เผชิญหน้าก็แพ้
แล้วที่แพ้ที่สุด คือ ประเทศชาติ ประชาชน
จะเป็นประชาชนทั้งประเทศ
ไม่ใช่ประชาชนเฉพาะในกรุงเทพมหานคร
ถ้าสมมุติว่าเฉพาะในกรุงเทพมหานครเสียไป
ประเทศก็เสียหายทั้งหมด
แล้วจะมีประโยชน์อะไรที่จะทะนงตัวว่าชนะ
เวลาอยู่บนกองซากปรักหักพัง
ประสบการณ์ส่วนตัว สอนให้ผมรู้และเข้าใจไปเองว่า เมื่อมีคนรู้ จำนวนมาก มีคนฉลาดจำนวนมาก แต่ละคนมักจะถกเถียงกันไม่รู้จบไม่มีใครยอมใคร ยกตัวอย่างเช่น บ้านแบบฉบับชาวเขาอย่างเราๆซึ่งสร้างง่ายๆไม่มีแบบแปลน ถ้ามีช่าง(ภาษาเมืองเหนือ เรียกว่า สล่า )หลายคน มักจะสร้างบ้านได้บิดเบี้ยว ประเทศไทย มีปัญญาชนมากเกินไปครับ ปริญญาตรีเต็มบ้านเต็มเมืองแต่ส่วนมากทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ ประเทศเพื่อนบ้านที่เราดูถูกว่าเขาล้าหลัง เขาเติบโตแบบช้าๆแต่แน่นอน ทั้งประเทศมีมหาวิทยาลัยแห่งเดียว เทียบรุ่นต่อรุ่นแล้ว เด็กของเขาพูดภาษาต่างประเทศ ชนะเด็กไทย ครับ ไม่เชื่อก็ลองดู ประเทศนั้นไม่มีปัญหาการเมืองแยกสีเหมือนไทยแลนด์แดนสยามเมืองยิ้มเพราะกว่าจะจบปริญญา เลือดตาแทบกระเด็น
สวัสดีค่ะครูดอย
***สบายดีนะคะ
***ขอให้มีความสุขกับปีใหม่เมืองเน้อเจ้า
สวัสดีครับ
ขอให้มีความสุขเช่นกันนะครับ