@เมื่อเปลวเทียนเปลี่ยนดับต้องอับแสง
ลัทธิแห่งวัตถุล่วงลุถึง
นิทานเก่าเล่าต่อพ้อรำพึง
หวนคำนึงภาพอดีตกรีดรอยจำ
@นอกชานเรือนวันเพ็ญเด่นสง่า
ต่างพร้อมหน้าร่วมสนุกทุกคืนค่ำ
ทั้งเพื่อนบ้านมวลมิตรร่วมกิจกรรม
พร้อมดื่มด่ำรัตติกาลผ่านเวลา
@เสียงขลุ่ยครวญหวนไห้ไผ่เสียดสี
ล้วนดนตรีซึ้งเสนาะยากเสาะหา
" ลาวดวงเดือน" เอื้อนออดพรอดพรรณนา
อีก "พญาโศก" ครวญรัญจวนใจ
@กลุ่มเด็กน้อยไล่จับกระชับมิตร
ผูกสนิทสัมพันธ์อันยิ่งใหญ่
กระโดดเชือกห่วงยางสานสายใย
พ่อแม่ใกล้ปลอบขวัญไม่หวั่นกลัว
@คืนจันทร์เพ็ญเรียกขานนิทานกล่อม
ตีวงล้อมปู่ย่าคราเล่นหัว
แทรกจรรยาเลือกสรรทันรู้ตัว
เรียนรู้ทั่วนิทานธรรมนำบรรยาย
@เมื่อเปลวเทียนเปลี่ยนดับต้องอับแสง
วิถีแห่งอดีตกาลผ่านจางหาย
ยุคไอทีก้าวไม่ทันอันตราย
ปีศาจร้ายพรากไออุ่นไม่คุ้นเคย
..........................................
ดอกไผ่
๓ กรกฎาคม ๒๕๕๓
ขอบคุณภาพจากอินเทอร์เน็ต
เพราะ และกินใจมากเลยนะ
เฉียบคมเช่นเคย
ไพเราะมากค่ะ นับถือด้วยใจจริง
มีความสุขมากๆๆนะคะ
เพิ่งรู้ว่ามีคนเข้ามาชม