ครั้งนี้ที่ได้มีโอกาสเดินทางเข้ามาทำงานเป็น “กรรมกร” ก่อสร้างบ้านหลังสุดท้ายแห่งที่สอง ณ คลองหลวงแห่งนี้ มีโอกาสที่ดีที่ได้สัมผัสความสดชื่นแห่ง “กลิ่นดิน...”

ก่อนหน้านี้เราเองไม่อยากเดินทางมาที่นี่เลย เพราะที่นี่ “ร้อนและอบอ้าว”

เราเองชอบอากาศในชนบท เราเองชอบบรรยากาศแบบสบาย
แต่ครั้งนี้ที่มาที่นี่เปลี่ยนไปเพราะ “ฝนตก” แทบทุกวัน

ฝนเป็นสัญลักษณ์แห่งความสดชื่น
ก่อนฝนตกนั้นจะภิรมย์รื่นด้วยกลิ่นดิน อันเป็นกลิ่นแห่งธรรมชาติ

ประสบการณ์คราวก่อนที่มาที่นี่แล้วมักร้อนด้วยเพราะอยู่ใกล้เมืองใหญ่ กลับถูกลบ ถูกล้างไปด้วยกลิ่นไอแห่งแผ่นดิน

ชีวิตนี้สุขนักเมื่อได้พบปะกับ “ธรรมะ”
ธรรมะคือธรรมชาติอันร่มรื่น
ธรรมะคือธรรมชาติอันกลมกล่อมและกลมเกลียดผนึกแน่นเป็นผืนเดียวกับ “ชีวิต”

รูป เสียง กลิ่น รส โผฐฐัพพะ และธรรมารมณ์แห่งชีวิตที่สุขแท้นี้คือ “ธรรมะ”

กลิ่นดินอันหอมสดชื่น พลิกฟื้นผืนจิตให้หวนคิดถึง “ธรรมะ”
กลิ่นดินอันหอมสดชื่น พาน้อมนำ “ธรรมะ” ชื่นฉ่ำใจ...