ตนที่โดนทิ้ง
วันนี้อันที่จริงเป็นวันที่ต้องสอบ summer
แต่รัฐบาลประกาศให้เป็นวันหยุดราชการ
ก็เลยเลื่อนไปสอบวันศุกร์หน้า
ทีแรกก็นัดกับเพื่อนๆว่าจะไปพักผ่อน
และอ่านหนังสือที่ทะเล
ทั้งๆที่วันนี้พี่เราชวนไปดูหนัง
แต่เราก็คิดว่าเพื่อนจะไป จึงไม่อยากผิดคำพูดกับเพื่อน
แต่พอตอนบ่าย....
เพื่อนกลับบอกว่า****
จะไปเที่ยวกับแฟน
จะกลับบ้าน
ต่างคนต่างมีเหตุผลร้อยแปด
ไม่เห็นมีใครคิดถึงความรู้สึกหรือเป็นห่วงเราบ้างเลย
ทั้งๆที่เราแคร์ความรู้สึกเพื่อนมาตลอด
ไม่เคยผิดคำพูดกับเพื่อนเลย
แต่สุดท้ายสิ่งที่เพื่อนๆทำ
กลับตรงข้ามทุกอย่าง
เราก็ไม่รู้ว่าเป็นกรรมของเรารึเปล่านะ
ที่ต้องถูกทิ้งตลอดเลย
เราคงแย่มากๆเลย
ทั้งเพื่อน ทั้งแฟน
ทิ้งเรากันหมดเลย
ตอนนี้เลยต้องอยู่คนเดียว
ไฟก็ดับ
กลัวก็กลัว
ข้าวก็ยังไม่ได้กิน
สงกรานต์ก็คงไม่ได้เล่น
เฮ่อ...แย่จัง
ไม่จำเป็นต้องเศร้า หรือคิดมาก
มองในแง่ดีไว้
ต้องเผชิญกับอะไรอีกหลายอย่าง นอกจากจะบันทึกแล้วลองศึกษาบันทึกหรือประสบการณ์ด้วย เพื่อให้เข้าใจและรู้วิธีแก้ปํญหาเรื่อยๆ ไม่ใช่ "สร้าง" ปัญหาเรื่อยๆ >> คนแก้ไม่ตกมีเยอะเหมือนกัน
ขอบคุณค่ะ