การปฐมนิเทศน์พยาบาลใหม่กว่ายี่สิบท่าน ของโรงพยาบาลยโสธร ทำให้ข้าพเจ้าได้มีโอกาสได้ทำความรู้จักและร่วมแบ่งปันเรื่องราวดีดีสำหรับคนหน้างาน ข้าพเจ้าไปถึงห้องประชุมประมาณบ่ายโมงมีน้องๆ พยาบาลจบใหม่นั่งรอกันเต็มห้อง ทันที่ที่ข้าพเจ้าเริ่มจัดการกับอุปกรณ์เพื่อใช้ในการเรียนรู้ ก็มีน้องสองสามท่านลุกขึ้นมาช่วย เป็นความประทับใจอย่างยิ่งสำหรับครั้งแรกที่ได้มาเจอกัน

มาทราบภายหลังว่า คือ น้องตุ๊ น้องติ๊ก และน้องอีฟ ...

และยิ่งมาทราบภายหลังอีกว่าเป็นรุ่นน้องสถาบันเดียวกับสมัยที่ข้าพเจ้าเรียนปริญญาตรีพยาบาล ที่วิทยาลัยพยาบาลศรีมหาสารคาม และยังมีจบจากวิทยาลัยพยาบาลสัมประสิทธิประสงค์ เซนต์หลุยส์ ม.มหิดล ม.ขอนแก่น วิทยาลัยพยาบาลพะเยา

"สุนทรียสนทนาสู่การเริ่มต้นการทำงานด้วยหัวใจ"

เป็นหัวข้อที่ข้าพเจ้าได้ถูกชวนให้ไปคุยกับน้องๆ ...ภาพน้องๆ ที่นั่งอยู่เบื้องหน้าข้าพเจ้านั้น ทำให้นึกย้อนไปเมื่อสักสิบกว่าปีก่อนที่ข้าพเจ้าได้เริ่มต้นชีวิตการงาน ความรู้สึกและความทรงจำยังแจ่มชัด ภาพการทำงานได้นึกย้อนขึ้นมา วันนี้เราได้แบ่งปันประสบการณ์ที่ดี ที่เป็นมุมแห่งความประทับใจในจิตใจเราสู่น้องๆ ที่กำลังจะเริ่มเข้าสู่การงาน

พี่นาถ - หัวหน้าแผนกผู้ป่วยนอก...

มาร่วมแบ่งปันเรื่องเล่า การที่ได้ดูแลหลวงตาพวง พระสุปัฏฏิปัณโณที่พวกเราชาวยโสธรนับถือ...เป็นการดูแลช่วงสุดท้ายก่อนที่ท่านจะละสังขาร...

การดูแลที่เป็นรอยต่อระหว่างการที่โรงพยาบาลมีการมีประเมิน HA กับช่วงเวลาที่หลวงตาท่านอาพาธอยู่ที่โรงพยาบาล สิ่งสำคัญ ณ เวลานั้น ทุกคน...ต่าง ให้การดูแลมากกว่าที่จะละวางไปจัดทำการเตรียมเอกสารสำหรับการประเมิน...

พี่นาถเล่าว่า "ไม่มีอะไรสำคัญมากเท่าขณะนั้นเราได้ใช้โอกาสที่มีอยู่ได้ดูแลผู้ป่วย และผู้ป่วยท่านนั้นเป็นบุคคลสำคัญอันเป็นที่เคารพนับถือของเราชาวยโสธร"...

จากเรื่องเล่า...ของพี่นาถสู่เรื่องเล่าของพี่หยดน้ำ ==> ที่ให้ความสำคัญต่อชีวิต จิตใจ และความเป็นมนุษย์ ดั่งเสมือนคำที่เราได้เรียนรู้มาตั้งแต่สมัยถูกปลูกฝังว่า ให้ดูแลผู้ป่วยแบบครบองค์รวม "กาย จิต สังคม"...

จากนั้นเราก็ได้มาร่วมกันถอดบทเรียน...ต่อสิ่งที่ได้เรียนรู้

เป็นความอิ่มในใจข้าพเจ้า ที่มีโอกาสที่ได้บอก พูดคุย และแบ่งปัน ... "หน้าที่และความตั้งใจต่อการทำหน้าที่" แม้ว่าจะเหนื่อยแค่ไหน ข้าพเจ้าเชื่อว่า "พยาบาล" ต่างไม่ที่จะละทิ้งหน้าที่นั้น

ขอบคุณน้องๆ ...ที่ร่วมแบ่งปัน...

และเรียนรู้ร่วมกันในวันนี้

 

"ผู้สมัครใจเลือกอาชีพพยาบาล เป็นผู้ที่สมควรได้รับการยกย่อง

เพราะเป็นผู้ที่มิใช่แต่ประกอบอาชีพโดยใช้กำลังแรงและกำลังกายเท่านั้น

แต่ต้องใช้กำลังใจอย่างแรงกล้าในการปฏิบัติงานอีกด้วย

ท่านควรสำนึกในหน้าที่ที่ท่านรับผิดชอบอยู่ตลอดเวลา

และปฏิบัติงานด้วยความกล้าหาญและอดทน

พร้อมทั้งรักษาความซื่อสัตย์และมีเมตตาสมบัติต่างๆเหล่านี้

เป็นสิ่งจำเป็นยิ่งสำหรับพยาบาล"

พระราชดำรัส สมเด็จพระราชชนนีศรีสังวาลย์

พี่นาถแบ่งปันเรื่องเล่าและประสบการณ์

ในการได้ดูแลหลวงตาพวง

จากเรื่องเล่าพี่หยดน้ำสู่การแบ่งปันและเรียนรู้

---------------------------------

Note : เป้าหมาย...การเรียนรู้เพื่อไปสู่การเตรียมคนหน้างานให้ก่อเกิดเป็นพลังแห่งการงานด้วยความเบิกบาน ... ทำด้วยหัวใจ สู่การทำด้วยปัญญา และที่สุดก่อเกิดเป็นการพัฒนาทั้งภายในตนเองและการงานที่เขากำลังเผชิญอยู่... คงไม่ยากเกินไปเมื่อคนหน้างานได้มองเห็นคุณค่าที่ตนเองได้ทำ และความปรารถนาที่อยากจะพัฒนาในการงานของตนเองนั้นจะมีตามมา...

การทำส่งเสริมการทำ R2R ควรมองให้ไกลไปมากกว่าการเร่งเอาเฉพาะรายงานการวิจัย การเตรียมคนเป็นสิ่งสำคัญต่อการมีทัศนะคติและศรัทธาต่อการงานที่ทำ (สัมมาทิฐิ) เมื่อมีศรัทธาหนทางเข้าใกล้คำว่า "ยั่งยืน" และเจริญขึ้น นั้นมีมากเพิ่มเป็นเงาตามตัว...

 

บันทึกถอดบทเรียนตอนที่หนึ่ง...

หลังก้าวเดินออกจากห้องประชุม...ปฐมนิเทศน์

๗ เมษายน ๒๕๕๒

----------------------------------------------