อาจารย์ครับ แม่ตายแล้ว

อ้าวก็ยังเห็นดีๆอยู๋เลย แล้วหนูจะให้ครูช่วยอะไรบ้างหละลูก

ไม่ครับ มาบอก

เออไว้ที่ไหน

ตอนนี้อยู่บ้านครับ ป๋ากำลังทำงาน(หมายถึงกำลังจัดการตามธรรมเนียม)

สวดกี่คืน เดี๋ยวป๋าคงมาบอกครับ

เออ...ก่อนเสียแม่อยู่ที่ไหน

ที่บ้านครับ อยู่ดีๆแม่ก็นิ่งไป แม่เพิ่งกลับจากรพ..(แถวท่าพระจันทร์)

ที่ดีถือว่าสุดยอดแห่งประเทศไทยแล้วนะลูก  ครูต้อยก็ตั้งใจจะไป แต่ไม่ได้ไปสักที ใช้บริการใกล้ๆบ้านไปก่อน 

ดีครับ คุณหมอใจดีมาก ผมก็ชอบไปครับ ได้เที่ยว นั่งรถผ่านสพานพระปิ่นด้วย

เออเหรอ...ครูต้อยชอบนั่งเรื่อนะ

เคยนั่งเรือไหม ลมเย็นนน.ว่ายน้ำเป็นไหม

พอเป็นครับ

หัดให้เก่งๆน๊ะ เวลานั่งเรือจะได้นั่งไม่ต้องเกร็งมาก เกิดอะไรขึ้นได้ช่วยตัวเองได้

ครับ ผมไปก่อนนะครับ เดี๋ยวป๋าจะรอ

อือ ..แล้วเดี๋ยวครูจะตามไปน๊ะ ขอบใจน๊ะที่มาบอก

ผู้จากไปเป็นโรคไทรอยด์เพียงโรคเดียว อายุอ่อนกว่าครูต้อยเกือบ20 ปี

ที่ยกคำสนทนามาบันทึกนี่ก็เพื่อเตือนสติตัวเอง

แล้วตามไปดู อาการไทรอยด์ที่ครูต้อยเป็นนะคะในบันทึกหน้าค่ะ