การบริการด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์

เธอลูกใครกัน เล่าจ๊ะแม่จันขาวผ่อง ...อิอิ เพลงลูกทุ่งของนักร้องเสียงแหล๊มแหลม..ศรเพชร

ที่ร้องเพลงนี้ก็เพราะว่า วันที่ 2 – 3 เมษายน 2552 มีภารกิจหลักที่จังหวัดพิจิตรค่ะ ก็โครงการพัฒนารพ.คุณภาพด้วยรัก.... ออกเดินทางมาตั้งแต่เย็นวันที่ 1 เมษายน 52 ก่อนขึ้นเครื่องได้มีประสบการณ์ใหม่ๆเกิดขึ้นกับชีวิตแต่เอาตัวรอดมาได้ด้วยปัญญาค่ะอิอิ..เก่งจัง

วันนี้เดินทางมากับน้าหมี..(เดี๋ยวคงได้รู้จักกับน้าหมีค่ะ อิอิ ) เพราะแม่ต้อยติดธุระสำคัญ ให้พอลล่าล่วงหน้ามาก่อน และทำกิจกรรมกับรพ.ในจังหวัดพิจิตรไปก่อนค่ะ อิอิ...สบายอยู่แล้ว... ทำได้ๆ เอาเป็นว่า มาถึงพิษณุโลกและเข้าพักที่รร. Topland กว่าจะมาถึงก็ประมาณสามทุ่มครึ่งแล้วค่ะ พี่ครูคิมโทรมาถามสารทุกข์ สุขดิบ อยากมาพบที่รร.แต่พอลล่าเห็นว่าดึกแล้ว กลัวพี่คิมจะเป็นอันตราย จึงนัดกันว่าพรุ่งนี้เราไปเจอกันที่รพ.พิจิตรจะดีกว่าค่ะ ...  

วันแรกของกิจกรรม เราเริ่มจากการทักทายเล็กน้อยก่อนเข้าเรื่องราว ให้พี่ๆ เขาพูดคำขวัญของจังหวัดพิจิตรให้ฟังค่ะ ... ก็ช่วยเหลือกันจนครบถ้วนเลยทีเดียว...คำขวัญว่า

" ถิ่นประสูติพระเจ้าเสือ แข่งเรือยาวประเพณี พระเครื่องดีหลวงพ่อเงิน เพลิดเพลินบึงสีไฟ ศูนย์รวมใจหลวงพ่อเพชร รสเด็ดส้มท่าข่อย"

สัญญาพี่ๆไว้ว่าจะให้รางวัล อิอิ..ติดไว้ก่อนนะคะ หลังจากนั้น เราก็เช็คอิน ว่ามีรพ.ไหนบ้าง มากันครบ 9 รพ.ทั้งหมดในจังหวัด ตั้งแต่รพ.ใหญ่เจ้าภาพ คือรพ.พิจิตร ตอนนี้รพ.นี้ดังมากๆค่ะ จำได้ไหมคะ น้องที่ปลาหมอเข้าทวารหนัก แต่แพทย์ที่นี่ได้ช่วยน้องไว้ได้อย่างปลอดภัยค่ะ ออกทีวีรายการตีสิบด้วยนะคะ ...ต่อมาก็มีรพร.ตะพานหิน รพ.วชิรบารมี  โพทะเล โพประทับช้าง บางมูลนาก วังทรายพูน แล้วก็...พอลล่าจำไม่ได้ อิอิ

หลังจากทักทายกันแล้ว ด้วยการสวัสดีง่ายๆ ไทยๆ แต่ผสมเพลงไปสักเล็กน้อยทำให้การไหว้นั้น งดงามและน่าประทับใจมากทีเดียวค่ะ เมื่อผ่อนคลายแล้วเราฝึกการฟัง การเล่า ด้วยกิจกรรมเรื่องเล่าวัยเยาว์...ได้สาระ เรียนรู้จากประสบการณ์เพื่อนนั่นแหละ คือสิ่งสำคัญ !!! เรื่องราวจากพี่พยาบาลท่านหนึ่งที่เล่าเรื่องการทะเลาะของพ่อกับแม่ให้ฟัง ว่า แม้ว่าแม่จะต่อว่าพ่อมากมาย แต่พ่อก็เงียบฟังอย่างเดียว จนแม่หัวเราะ ...จึงได้เรียนรู้ว่าในสถานการณ์ต่างๆ ต้องมีการฟังกัน..ไม่แข่งกันพูดซึ่ง จะทำให้สถานการณ์คลี่คลายไปได้

ทำกิจกรรมไปหูก็ฟังโทรศัพท์ว่าเมื่อไหร่นะแม่ต้อยจะมา ..อีกสองตา..ก็มองหาพี่ครูคิมว่าเมื่อไหร่จะมา(อีกคน) อิอิ . สติ ไม่ค่อยจะอยู่กับเนื่อกับตัวเลย ค่ะ ... และแล้วพี่ครูคิมก็มาค่ะ มีอะไรเกิดขึ้นหรือคะ อิอิ..ไม่บอก แต่ดูจากรูปดีกว่านะคะ

การพบกันครั้งแรกของสามท่าน ..อิอิ

พี่เอก ยังงง ว่าพี่ครูคิมมาทำไม..เจอพอลล่าได้ไงกัน อิอิ

พอลล่าก็ กอดๆๆ แบบต้องก้มตัวนิดนึงค่ะ  อิอิ

ไปเที่ยวกันต่อ ที่วัดท่าหลวงค่ะ แล้วก็ไปบึงสีไฟ เสร็จแล้วไปทานอาหารที่ร้านนอกชาน

บรรยากาศที่ร้าน ฝีมือ แม่ต้อยค่ะ

เจอดารา ด้วยค่ะ ขอบอก อิอิ

ชาละวันตัวใหญ่มากค่ะ มีห้องประชุมที่ท้องชาละวันด้วยค่ะ

ขาดไม่ได้เลยค่ะ ....ร้องเพลง....อิอิ นักร้องอาชีพ อาย...

ไปนอนดีกว่า ราตรีสวัสดิ์ทุกท่านค่ะ ไว้มาเล่าตอนสอง พรุ่งนี้นะคะ มัวแต่สอนบล็อกเกอร์ใหม่เลยโพสช้า ไปค่ะ อิอิ เชิญไปทักทายน้าลูกหมี..ขอเล่า(เหล้า) กันนะคะ พี่น้อง

Pหน้าตา แบบนี้ค่ะ น้าลูกหมี...น้องสาวแม่ต้อย... 

วันนี้ขอจบด้วยกลอนจากคุณมะเดี่ยวค่ะ เขาแนะนำให้พอลล่าอ่านกลอนบ่อยๆ จิตใจจะได้อ่อนโยนค่ะ

บินไปด้วยใจกล้า   ถลาเพราะโรยแรง

ด้วยปีกที่เหี่ยวแห้ง  ด้วยแรงที่อ่อนล้า

ถึงแม้จะบินเดี่ยว  เงียบเหงาในวิญญา

  กางปีกได้ทุกครา  ขึ้นหยัดขึ้นท้าทาย

 ฝันดีค่ะ พี่น้อง รักทุกคนค่ะ ....