ไปพบบทกวีชื่อ "...เลือดเราคงราคาไม่เท่ากัน..." เขียนโดยผู้ใช้นามปากกาว่า"سمية" ผู้ร่ายบทกลอนนี้เขียนได้ดีมากครับ เลยขอคัดลอกมาเผยแพร่ในบล็อกนี้
กี่หยดแล้วหยดเล่าของหยดเลือด
ที่แดงเดือดทาดินไม่สิ้นสี
กี่ชีพแล้วชีพเล่าที่สิ้นพลี
บนถิ่นที่ทัพท่านได้ยาตรา
ตึกที่นั่นล้มราบท่านด่าก่น
เลือดของคนของท่านท่านรู้ค่า
บ้านที่นี่กี่หลังพังราบรา
เลือดเราคงราคาไม่เท่ากัน
อีกเท่าไหร่ที่เราต้องสูญสิ้น?
กี่ชีวิน กี่หัวใจ กี่ไหวหวั่น?
กี่ร่างล้ม กี่ขมขื่น กี่คืนวัน?
จึงจะหันมาเห็น...เราเป็น'คน'
แล้วพี่น้องของเรา-เขาอยู่ไหน?
ยามที่ใจเราร้าวร่างหนาวล้น
สำเนียงเสียงผะแผ่วยังแว่ววน
ใครสักคนบอกเรา...'ร่างเดียวกัน'
...คืนที่ท่านหนุนหมอนลงนอนกรน เรายังทนเสียงปืนทั้งคืนเลย...
ผู้เขียนต้องการบอกถึงการทำสงครามป่าวอ่ะเเต่ว่าอ่านเเล้วดูเหมือนจะสื่ออกมาเเบบนั้นเเต่ก็เก่งมากๆเลยฮะ
ครับ เธอเขียนดีมากครับ