ความฝันที่กลายเป็นความจริง

เมื่อสักครู่แวะไปอ่านอนุทินพบการกล่าวถึงเขื่อนแตกที่อินโดนีเซีย ทำให้หวนรำลึกถึงความฝันเมื่อปี ๔๑ (ประมาณนั้น ไม่ได้บันทึกไว้เพราะไม่นึกว่าจะความฝันจะกลายเป็นความจริง) เราฝันว่าเดินอยู่ชายหาดที่ภูเก็ตกับลูกสาวบุญธรรม (ทั้งที่ขณะนั้นครอบครัวเรามีกัน ๔ คน พ่อ แม่ ลูกชาย และลูกสาว) จู่ๆ น้ำในทะเลก็ลดลงและแห้งเหือดไป เราดูด้วยความตกตะลึง ครู่เดียวเท่านั้น ก็มีคลื่นยักษ์เคลื่อนตัวเข้าหาฝั่ง เราคิดว่าอย่างไรก็ตายแน่ จึงบอกให้ลูกสาวหลับตาแล้วเราก็กอดกันไว้ สักพัก เมื่อลืมตาขึ้นทุกสิ่งก็กลับเป็นปกติ และเมื่อเดินเลาะชายฝั่งต่อไป ก็เกิดคลื่นยักษ์เคลื่อนขึ้นมาอีก แต่ไม่ถึงเรา เป็นอย่างนี้ ๓ ครั้ง เราตื่นเต้นมาก รีบเล่าความฝันให้แม่ฟัง เพราะตอนนั้นแม่ทำงานอยู่ที่หาดกะตะ ด้วยความเป็นห่วงได้กำชับแม่นักหนาว่า ถ้ามีเหตุการณ์น้ำแห้งเหือดไปให้รีบหนีขึ้นภูเขาด้านหลังรีสอร์ทที่แม่ทำงาน  แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนกระทั่งหลายปีต่อมา ได้เกิดเหตุการณ์คลื่นยักษ์สึกนามิขึ้นจริงๆ แม่งงมาก เพราะแม่จำได้อย่างละเอียดถึงความฝันที่เราเล่าให้ฟังตลอดจนการกำชับกำชาอย่างแน่นหนักในครั้งนั้น เราเองก็ตะลึง เพราะนอกจากการเกิดขึ้นของคลื่นยักษ์ครั้งนั้น สิ่งที่เกิดขึ้นอีกอย่างหนึ่งของชีวิตคือ ครอบครัวเราเหลือกันอยู่เพียงสองคน เรากับลูกสาวบุญธรรม

เมื่อไม่นานมานี้ เราฝันประหลาดอีกแล้ว ฝันว่านั่งเล่นอยู่ริมลำธาร จู่ๆ ก็มีสัตว์ป่านาๆชนิดวิ่งลงมาจากในป่ากระโจนแหวกว่ายข้ามลำธารไป แล้วก็วิ่งกลับมา เพื่อข้ามกลับ บางตัวก็ข้ามได้ บางตัวก็ข้ามไม่ได้ เรานั่งดูด้วยความประหลาดใจ และแล้ว เมื่อเราเงยหน้าขึ้น สิ่งที่ได้เห็นคือ น้ำไหลมาเหมือนคลื่นยักษ์ แต่มาจากป่าอีกฟากหนึ่ง เราชี้ให้คนที่อยู่ใกล้ๆ ดู และร้องว่าตายละวา แล้วก็ก้มหน้าเอาแขนสองข้างโอบรอบใบหน้าไว้ เสียงน้ำซัดผ่านไป เราหายใจได้อยู่ภายใต้วงแขน(ประหลาดมาก) ขณะเดียวกันก็ค่อยๆ หัวทิ่มลงๆ ไปพร้อมกับอากาศที่น้อยลง(อากาศใต้วงแขน) จนกระทั่งน้ำผ่านไปหมด เราก็ได้เห็นคนตายมากมาย รู้สึกเดียวดายจนต้องร้องไห้ออกมา และตื่นจากความฝัน

สิ่งที่เรากลัวมากที่สุดคือกลัวความฝันกลายเป็นความจริง เราจดบันทึกความฝันนั้นไว้ในสมุดบันทึกทันที ในตอนเช้าของวันที่ ๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒ (เราฝันช่วงเช้า)

เราไม่อยากคิดว่าเราเพ้อเจ้อ แต่เราก็ไม่อยากให้ความฝันเรากลายเป็นจริง และไม่ได้รับการป้องกัน เหมือนอย่างเหตุสึนามิ ความฝันของเราเหมือนจริงทุกประการ แต่เราก็ไม่ได้คิดอะไรมาก จะเล่าให้ใครฟังก็ดูจะเป็นเรื่องเหลวไหล แต่ความฝันครั้งนี้ ไม่ว่าอย่างไร เราก็อยากจะเล่า และอยากให้มันเป็นเรื่องเหลวไหล 

ขอโทษทุกท่านที่เข้ามาอ่านแล้วอาจรำคาญใจหรือไม่พอใจ