เมื่อวาน ผมและครอบครัวเดินทางไปบ้านทอนนาอีม นราธิวาสครับ เพื่อไปเยี่ยมหลานคนใหม่ แล้วก็รับแม่ภรรยากลับมาส่งที่บ้านด้วยครับ ไปถึงก็เกือบเที่ยงครับ อันเนื่องจากไม่ได้ไปเสียหลายปี ลืมบ้าน ก็เลยขับเข้าเมืองนราก่อน ทั้งๆ ที่ความจริงถ้าจะให้ใกล้ ก็ไปทางลัดจากอ.บาเจาะได้เลย

เมื่อไปวันศุกร์ ก็เลยต้องละหมาดวันศุกร์ที่มัสยิดที่นราครับ ปกติก็ต้องมัสยิดกลางครับ แต่รอบนี้ไม่ใช่ปกติครับ ละหมาดมัสยิดในหมู่บ้านเลย ผมถึงไปมัสยิดช้านิดหน่อย เป็นที่น่าสังเกตครับว่า มีคนใส่ชุดทหารในแบบลำลองร่วมละหมาดกันอย่างสังเกตได้ง่ายเลยครับ ฮือ ทำให้คิดเล่นๆ ไปว่า แสดงว่า ตอนนี้มุสลิมกำลังสู้รบกันเองอยู่หรือเปล่า แล้วเหตุการณ์ความไม่สงบในสามจังหวัดนี้จะจบลงด้วยเลือดด้วยเนื้อของคนอีกสักเท่าไร ก็ได้แค่คิดครับว่า คงใกล้จะยุติแล้วกระมังครับ

บันทึกนี้นึกไม่ออกว่าจะตั้งชื่อว่าอะไรดี เลยใช้ว่า ทหารบุก ก็เพราะว่า ทหารเต็มมัสยิดครับ แต่เพียงไม่ได้ทำอย่างอื่น นอกจากร่วมละหมาดวันศุกร์กับชาวบ้าน

เสร็จจากละหมาด ก็เลยทดสอบความดังส่วนตัวครับ ก็ดูเหมือนว่าจะเป็นคนดังกับเขาเหมือนกันครับ เพราะยังมีคนมาทักบ้าง ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนครับ อดีตนศ.ป.บัณฑิตครับ แต่รอบนี้ทักทายผมด้วยภาษามลายูทั้งร้อยเปอร์เซนต์ สงสัยเอาคืน

กลับมานั่งที่หน้าบ้านของน้องภรรยา แล้วได้บรรยากาศครับ เพราะเป็นบ้านที่อยู่ใกล้ทะเลครับ เลยหยิบมือถือมาถ่ายเล่นๆ (แบบขี้เกียจถ่าย)

ผมคิดว่าบ้านแถวๆ นี้น่าจะเป็นญาติมิตรกันมากๆ ครับ จะเห็นว่า แต่ละหลังไม่มีรั้วบ้าน และจะปลูกแทรกระหว่างสวนมะพร้าวนี้แหละครับ

หลายปีก่อนแวะมาหมู่บ้านนี้บ่อยครับ เพราะนักศึกษามาลงพื้นที่ทำค่ายแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันที่นี่ครับ ดังนั้นตอนขากลับเลยเก็บภาพเรือกอและ และตะเกียงยักษ์ เอกลักษณ์ของหมู่บ้านนี้ครับ แต่ผมนึกไม่ออกแล้วครับว่า ตะเกียงยักษ์มีประวัติเป็นมายังงัย ทั้งๆ ที่หลายปีก่อนจำได้แม่น เพราะฟังแล้วฟังอีก (นักศึกษานำเสนอผลงาน)

 

สังเกตดีๆ จะเห็นว่า เรือกอและปัจจุบันจะก้นด้วนนะครับ อาจจะพูดได้ว่า เรือกอและที่สมบูรณ์แบบก็คงมีแต่ในของที่ระลึกเท่านั้นแหละครับ

แต่ศิลปะกับวิถีชีวิตยังเป็นสิ่งที่ควบคู่กันอยู่เช่นเดิมครับ เรือส่วนใหญ่ยังคงไว้ซึ่งลวดลายอันเป็นเอกลักษณ์ของเรือกอและในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้

อีกผลิตภัณฑ์หนึ่งของตำบลนี้คือ เสือเสื่อกระจูดครับ ถ้าจำไม่ผิด เสือเสื่อกระจูดที่ใช้อยู่ปัจจุบันที่บ้านก็ซื้อจากที่นี่แหละ เมื่อหลายปีก่อน ยังคงทนด้วยสภาพดีอยู่เลยครับ

ตอนนี้นักศึกษามาทำค่ายที่นี้ ผมเสนอให้นักศึกษาทำปกรายงานโดยใช้เสื่อกระจูดครับ จากไอเดียนี้ บวกกับฝีมือนักศึกษาแล้ว ดูดีมากเลยครับ