ความจำของสมองเราๆ

ครั้งที่ไปเชียงใหม่ ได้รับความรู้มาจากอาจารย์ขวัญฤดี และอาจารย์ธัญญา ผลอนันต์ บรรณาธิการสำนักพิมพ์ขวัญข้าว ได้ให้ฝึกทดสอบความจำหลายวิธี เช่น

เขียนชื่อเพื่อนที่รูจักให้มากที่สุด
เขียนประโยชน์ของแปรงสีฟันให้มากสุด
นำ 2 ข้อแรกมาเทียบกันหายไปกี่เท่า ...พบว่าความคิดสร้างสรรของผู้ใหญ่ลดลงมากขึ้นเรื่อยๆเพราะมักตอบข้อ 2 ได้น้อยกว่าข้อ 1
อาจารย์อ่านคำ 16 คำให้ฟัง เมื่อสิ้นสุดแล้วให้ทุกคนเขียนคำที่จำได้ให้มากที่สุด...ส่วนใหญ่มักเหลือไม่ถึง 8 คำที่จำได้
อาจารย์อ่านคำ 25 คำ แล้วให้ทุกคนจำแบบเรียงลำดับและเขียนใหม่อีกรอบ...ส่วนใหญ่พบว่ารูปแบบความจำของคนมักอยู่ที่ 5 คำแรกและ 5 คำสุดท้าย ส่วนที่เหลือหายหมด และจะจำคำซ้ำๆได้ จำคำที่เชื่อมโยงเกี่ยวข้องกันได้ เช่น ขวา-ซ้าย,หน้าต่าง-ประตู
อาจารย์ให้ดูภาพ 16 ภาพและจำรายละเอียดของภาพ ตำแหน่ง...พบว่า จำได้ดีกว่าแถมบอกตำแหน่งได้ด้วย

สรุปได้ว่า

คนมักจำกิจกรรมเมื่อแรกเริ่ม ...จึงควรทำให้เด่น ดึงดูดใจ และเลือกประเด็นสำคัญไว้ตอนต้น
คนมักจำภาพและสัญลักษณ์ได้ดีกว่าตัวหนังสือ
ตอกย้ำเรื่องสำคัญเป็นระยะๆ
ส่วนกลางของเรื่อง ควรสร้างประเด็นแปลกใหม่ น่าสนใจตื่นตาตื่นใจ ..
ใกล้จบ..ใช้เนื้อหาที่ฝังในความทรงจำ

(อาจารย์เปรียบเสมือนเรือสุพรรณหงส์...ที่หัวเรือสวยงาม กลางเรือมีที่ประทับสะดุดตา และท้ายเรือยังมีสิ่งสวยงามให้ประทับใจทั้งลำเรือ)

นอกจากนี้ยังพบว่า ความจำจะคงอยู๋ติดแน่นกับตัวคน ถ้าได้รับการกระตุ้นเตือนทุก 10 นาที,24 ชั่วโมง, 1 สัปดาห์, 1 เดือนและ 6 เดือน ต่อไปคนก็จะจำสิ่งนั้นขึ้นใจ ได้เลย

ความทรงจำที่เหลือจากวิธีเรียนรู้ต่างๆนั้นที่บอกไว้ว่า