การศึกษาในจังหวัดชายแดนภาคใต้

              

           มือถือ(mobile) เข้ามาเป็นปัจจัยที่ห้า นอกจากอาหาร ที่อยู่อาศัย เครื่องนุ่งห่ม ยารักษาโรค ของคนไทยไปโดยไม่รู้ตัว มันเข้ามาเร็วพอๆกับรุ่นและคุณลักษณะใหม่ๆอยู่อย่างไม่หยุดยั้ง เร็วกว่ารถยนต์ เครื่องซักผ้า หรือเครื่องใช้ชนิดอื่นๆ อย่างเห็นได้ชัด

               เมื่อ 4-5 ปีที่ผ่านมา ไม่มีใครคาดคิดว่า

  1. โทรศัพท์ถ่ายรูปได้

  2. โทรศัพท์คิดเลขได้

  3. โทรศัพท์ถ่ายวีดีโอได้

  4. โทรศัพท์ฟังวิทยุได้

  5. โทรศัพท์ดูทีวีได้

  6. โทรศัพท์บันทึกเสียงได้

  7. โทรศัพท์เป็นสมุดบันทึกขนาดย่อม

  8. โทรศัพท์เป็นนาฬิกาได้ดีพอๆกับนาฬากาข้อมือ

  9. เป็นปฏิทินที่สะดวก รวดเร็ว ดูได้หลายสิบปี

  10. เป็นเครื่องนำทางไปสู่จุดหมายได้แม่นยำ ด้วยดาวเทียมนำทาง

  11. โทรศัพท์ฯลฯ

             วันนี้โทรศัพท์ทำได้มากกว่าฟังและพูด มันเป็นปัจจัยที่เหมือนอวัยวะที่ขาดมันไม่ได้ และทำให้คนหงุดหงิด กังวัล เครียด เมื่อไม่มีมัน กิจกรรมสารพัดถูกตัดวงจรไปเพราะลืมโทรศัพท์ไว้ที่บ้านหรือโทรศัพท์หาย และวันนี้โทรศัพท์กลายเป็น

  • อุปกรณ์ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้และเป็นอุปกรณ์ที่สิ้นเปลืองมากที่สุด

  • เป็นอุปกรณ์ที่มีรุ่น ยี่ห้อมากที่สุด

  • เป็นสิ่งฟุ่มเฟือยมากที่สุด

  • เป็นเหตุและปัจจัยหรือเส้นทางในการก่ออาชกรรมที่สำคัญอย่างหนึ่ง

  • เป็นเหตุแห่งความขัดแย้งระหว่างคนรัก ลูกกับพ่อแม่ นายกับลุกน้อง หรือเพื่อนกับเพื่อน

  • ใช้พร่ำเพรื่อสร้างความรำคาญในการประชุมหรือทำลายสมาธิ

  • เป็นเหตุแห่งความฯลฯ

             วันนี้มือถือได้เข้ามาเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ นอกจากการใช้จุดชนวนระเบิดในพื้นที่   แต่มันจะเป็นสิ่งที่เข้ามาทำให้เยาวชนต้องหาเงินมาจ่ายรายเดือน หรือเติมเงินในราคาเดือนละหลายร้อยบาท มันตรงกันข้ามกับราคายางพารา มันเป็นกิจกรรมที่ลงทุนแล้วไม่ก่อให้เกิดรายได้ มันตรงกันข้ามกับจำนวนปลาในทะเลที่จับได้ และมันตรงกันข้ามกับการมีอาชีพที่มั่นคง ที่สามารถมาจุนเจือในสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อครอบครัวและตัวเอง  และที่สำคัญ.....กำลังคิดว่าจะใช้มือถือเพื่อการเรียนการสอนได้อย่างไรแทนที่จะพบ แต่... เด็กตัวเล็กๆจะโทรหาลอกการบ้าน   เป็นเครื่องมือแทนใบลาครู เป็นเครื่องมือในการถ่ายคลิ๊บ  เป็นต้น หาคำตอบให้หน่อย