ต้นเดิมเค้าของคนไทย

4 . ชาวอเมริกันที่ทำงานค้นคว้าจากหลักฐานทางภาษาศาสตร์ชื่อ  พอล  เบเนดิคท์  (  Paul  Benedict  ) เสนอมุมคิดว่าคนที่อยู่ในบริเวณแหลมอินโดจีนทั้งหมดย่อมมาจากบรรพบุรุษเดียวกัน  เขาเข้าใจว่าภาษาไทยยิ่งใหญ่ภาษาหนึ่งในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 

 คือเผ่าคนไทยเป็นชนชาติเดียวกับกับชาวชวา-มลายู  และมีการตั้งถิ่นฐานที่นี้ราว  พ.ศ. 4543-3000 ปี ล่วงมาแล้ว จากนั้นมีเผ่าคนมอญ-เขมร ย้ายเข้ามามีอิทธิพลในแถบนี้ส่งให้เผ่าชนไทยกระจายไปอยู่ทั่วหลายทางจนถึงตอนใต้ของเมืองจีน 

 เมื่อถูกทางจีนกดดันเลยถอยลงมาอีกและอยู่ในเขตอัสสัม  รัฐฉาน  ประเทศลาว  ไทย  เวียดนาม  ดังจะเห็นการใช้ภาษาไทยกระจายอยู่ทั่วไปในเขตดังกล่าว

แนวคิดนี้ตกทอดมาถึง ศ. สุด  แสงวิเชียร  เขียนหนังสือชื่อ ก่อนประวัติศาสตร์ของประเทศไทย  ที่กล่าวทำนองว่า  เมื่อเปรียบเทียบโครงกระดูกคนยุคหินใหม่บริเวณลุ่มแม่น้ำแควในเมืองกาญจนบุรีแล้วพบว่าโครงกระดูกก็ไม่ต่างจากคนไทยในปัจจุบันนั้นคือดินแดนไทยปัจจุบันก็เป็นของบรรพบุรุษคนไทยในอดีตที่อาศัยอยู่ก่อนประวัติศาสตร์ 

 และนักโบราณคดีคนสำคัญ  คือ ศ. ชิน  อยู่ดี  ก็เสนอมุมคิดทำนองว่า  มีร่องรอยคนมาอาศัยอยู่ก่อนประวัติศาสตร์และอยู่มาจนถึงสมัยประวัติศาสตร์  และเข้าใจว่าเกี่ยวข้องกับคนไทยเพราะมีวัฒนธรรมเช่นการฝังศพ  เครื่องมือเครื่องใช้เกี่ยวข้องกับการเกษตร 

 แต่อย่างไรก็ตามยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่และต้องมีการค้นหาหลักฐานเพิ่มเติมประกอบการพิจารณาเพื่อหาข้อยุติต่อไปแล.