คบ.18-19@21/02/2552.Com#1
เพื่อนๆ ที่ได้มานัดพบครั้งนี้ 12 คนกับผู้ติดตาม 3 คน รวม 15 คน( มะ/2, ออด/2, โก้ , เคี้ยง/2 ,อ้น/2 ,ลิ้ม/2และลูก 2คน ,ใจ๋/2และภรรยา (ชื่อน้อย) , หล่ำ (ผดุงประชา),ตรี้ /3,เบี้ยว/4 , คม(ผดุงประชา) และกวง เพื่อนเคี้ยง ผปช.
ขอเล่าเรื่องความประทับใจ ที่คนธรรมดาคนหนึ่งพึ่งมีได้
การได้เจอเพื่อนร่วมชั้นเรียน มศ.5 คณะราษฎร์ (2518-2519)ที่ไม่ได้เจอกัน 30 ปี พวกเรานัดกินข้าวกัน ที่ร้านลองชิม (มีนบุรี-หนองจอก )เมื่อเย็นวันเสาร์ ที่ 21 กุมภาพันธ์ 2552 ความดีใจ และยินดี ผุดขึ้นมาในความรู้สึก แต่ไม่วายที่จะอดถามตนเองอีกว่า แล้วที่ผ่านมา ตั้ง 30 ปี ไม่เคยคิดจะติดต่อหรือคุยกันบ้างเลยหรือ
ผมเดินทางไปกับออด(เพิ่มศักดิ์) เมื่อไปถึง ปลัดมะ(ฮะมะ )มารอที่หน้าร้าน ออดกับมะไม่ได้เจอกัน 30 ปี ส่วนผมเองก็เพิ่งเจอกับออด เมื่อ 2 อาทิตย์ก่อน ก็ 30 ปี เหมือนกัน สักครู่ หล่ำกับคม มาด้วยกัน มะบอกให้สั่งอาหารมาร องท้องระหว่างรอเพื่อนๆ ผมขอมะตะบะ และคนอื่นๆ ก็สั่ง ผัดไทยทะเล ขนมจีน น้ำยาปักษ์ใต้
เนื้อตุ๋น และอื่นๆ ตามกันมา
อ้น มากับลิ้ม+ลูกชาย หนุ่มหล่อบอส กับเบส ทั้งคู่ พึ่งมาเรียนกรุงเทพ สักครู่เดียว กลุ่มใหญ่ที่มาด้วยกัน 4 คน
มี ตรี้ กับเบี้ยว (พี่น้อง )และใจ๋ กับภรรยา(ชื่อน้อย ) ส่วนเคี้ยง โทรมาถามทาง หลายรอบ ปลัดมะ ก็ไม่ละความพยายามที่จะอธิบายครั้งแล้วครั้งเล่า จนท้ายสุดก็มาเจอกัน ตอนเคี้ยงเดินเข้ามาในร้านทุกคนปรบมือต้อนรับ ผมหันไปไปมอง เคี้ยงไม่เปลี่ยนไปมากนัก ผมไม่ได้เจอมา 30 ปี ตอนนี้ น้ำหนักเขา เพิ่มขึ้นบ้าง หรือเพิ่มขึ้นมากจะถูกกว่า
ระหว่างที่ทานอาหารคุยกันถึงเรื่องราวที่แต่ละคนผ่านมา ถามข่าวเพื่อนๆคนอี่นๆ ทั้งที่อยู่กรุงเทพ ต่างจังหวัด ส่วนใหญ่ภาคใต้ ยะลา ปัตตานี หาดใหญ่ บางคนอยู่อเมริกา และออสเตรเลีย เรื่องราวของคนหนุ่มโสด สาวโสด
พ่อลูกอ่อน แม่ลูกดก ถูกนำมาปะติดปะต่อกันสร้างความประทับใจ หรือแม้สะเทือนใจบ้าง แต่เวลาก็ผ่านล่วงมา 30 ปี ต่างอาชีพ ต่างสังคม แต่ไม่อาจลืมมได้ว่า เคยเรียนมัธยมปลายมาด้วยกัน 2 ปี สายวิทย์-คณิต โรงเรียคณะราษฎร์บำรุงจังหวัดยะลา ที่อำเภอเมือง มีเพื่อนในตัวเมือง มีเพื่อนต่างอำเภอ ที่ต่างมีบุคคลิกลักษณะคล่องแคล่วหรือเงียบเฉย ในเอกลักษณ์ ของคนเมืองกับคนบ้านนอกที่ไม่เหมือนกันแต่เราก็มาเป็นเพื่อนกัน หรือแค่คนรู้จัก
นอกจากการได้คุยกันในบรรยายกาศความเป็นเอง แบบไร้แอลกอฮอลล์ ยังมีชาติ โทรเข้ามา วิโรจน์โทรเข้ามา
วินัย และหวิง(สมศักด์) ตามลำดับ โดยเวียนโทรศัพท์ไปตามบุคคลที่อยากสนทนาด้วย ขอขอบคุณยุดดิจิตอลและ อินเตอร์เนท ที่ทำให้การส่งข้อมูลเร็วทันใจ หรือหากเราอยากฟังเสียงใครสักคนก็ทำได้ง่าย ดังใจนึก
อดเสียดายแทนเพื่อนๆที่ติดธุระ มีภารกิจจำเป็นที่ไม่อาจมาร่วมได้ ยิ่งบรรยายกาศนอกรอบ ที่พวกเราแวะไปที่ร้านปลาเผาริมทางที่อยู่ใกล้กัน มีเรื่องขำขัน จากวีรกรรมในอดีตบอกเล่า และแน่นอนว่าแต่งเติมบ้าง เล่าสู่กันให้หัวเราะสนุกสนาน หลายคนย้ำว่าอยากให้ประสานงานจัดนัดพบขึ้นมาอีก ภายใต้รหัสที่ผมอยากตั้งขึ้นเอง
เพื่อสะดวกในการเก็บเข้า File ว่า คบ.18-19@21/03/2552.com#2ซึ่งหมายความว่า จะมีการพบปะกันอีกของศิษย์เก่าคณะราษฏร์ ปี18-19 ห้อง 5/2 และเพื่อน(Com=company)ในวันที่ 21 เดือนมีนาคม 2552 เป็นครั้งที่ 2 สถานที่น่าจะเป็น เลียบทางด่วน (อาจณรงค์) แต่อย่ามาให้ถึงปลาย กำชับกันมาอย่างนั้น
พวกเรามีกองทุนเริ่มต้นที่เกิดจากการเก็บคนละ 500 บาท หลังจากหักค่าอาหารมื้อนี้ไปแล้ว คงเหลือ 4,800 บาท มอบหมายให้ อ้น กับออด ดูแลร่วมกัน ส่วนภาระกิจการติดตาม สืบหาเบอร์โทรศัพท์ ที่อยู่ทำงานของเพื่อนๆที่ยังไม่ครบ ผมยังคงรับต่อไป สิ่งที่ได้คือความประทับใจ ที่ได้พูดคุย รับทราบข่าวของเพื่อน แบ่งบันประสบการณ์ ในฐานะครั้งหนึ่งเราเคยเรียนด้วยกัน บางคนเป็นแค่คนรู้จัก บางคนเป็นเพื่อนสนิท บางคนเป็นมากกว่าเพื่อน *** บึกทึกจบลงเพียงเท่านี้ ***
