ได้อ่านบันทึก อ. Beeman เรื่อง งานครบรอบ ๔ ปี GotoKnow และดูภาพงานครบรอบ 1 ปี GotoKnow แล้วทำให้นึกย้อนไปถึงวันนั้นที่ต้องถือว่าโชคดีมากๆ ที่ได้มีโอกาสไปร่วมงานด้วย ตอนนั้นสำหรับตัวเองก็ยังถือว่าเป็นมือค่อนข้างใหม่ใน GotoKnow เพราะตอนที่กลับมาเมืองไทยในเดือนพฤศจิกายน 2548 นั้น GotoKnow เกิดมาได้หลายเดือนแล้ว บันทึกแรกที่เขียนใน GotoKnow ของตัวเองเริ่มเขียนตอน 5 ทุ่มกว่าๆ ของวันที่ 29 เดือนธันวาคม 2548 ซึ่งก็กลายเป็นเวลาประจำทุกค่ำคืนที่จะต้องเข้ามาอ่าน เขียนตลอดเวลาที่ผ่านมาจากวันนั้นมาถึงวันนี้ก็ 3 ปีกว่าแล้ว นึกย้อนไปแล้วคงจะมีวันที่ไม่ได้เข้า GotoKnow รวมกันแล้วไม่ถึง 1 เดือนแน่ๆ แม้จะไม่ได้เขียนก็จะต้องเข้ามาอ่าน สมัยที่ยังไม่มี "อนุทิน" เมื่อมีเวลาเล็กน้อยก็จะคิดถึงอะไรในแต่ละวันของตัวเองที่อยากจะบันทึกไว้ แล้วก็ลงมือเขียน ไม่มีเวลาได้อ่าน เพราะส่วนมากบันทึกแต่ละท่านก็จะยาวๆ เราจะหาเวลาอ่านยาก GotoKnow ก็จะเป็นเพื่อนให้ถ่ายทอดความคิด แต่เมื่อมี "อนุทิน" ก็จะเข้ามา"พบเพื่อน"ได้แม้ในเวลาสั้นๆ จนเกิดความรู้สึกแบบที่บรรยายไว้ในบันทึก อนุทิน...เพื่อนสนิทที่ติดโดยไม่รู้ตัว  ก็เลยทำให้ยิ่งแวะเยี่ยมเพื่อนๆได้ง่ายในเวลาสั้นๆ โดยไม่ต้องเขียนเองก็ได้

ไม่น่าเชื่อเลยนะคะว่าเวลาผ่านมาจนกระทั่ง GotoKnow จะครบ 4 ขวบปีในเดือนพฤษภาคมที่จะถึงนี้แล้ว และปีนี้เราจะมีงานใหญ่ใกล้บ้าน ซึ่งเป็นที่แน่นอนว่าเราได้ไปร่วมงานแน่นอน นึกแล้วก็ยังรู้สึกขอบคุณเพื่อนสนิทที่ชื่อ GotoKnow ทุกครั้งที่ทำให้เราได้รู้จักคนดีๆ ความคิดดีๆ แรงพลังในการทำความดีเพื่อความดี ทำสิ่งดีๆเพื่อความรู้สึกดีๆ โดยที่เราแต่ละคนไม่ต้องไปโฆษณาประชาสัมพันธ์อันใดเลย ขอเพียงเป็นตัวเองที่เห็นคุณค่าของตัวเองและมีจิตใจที่เปิดกว้างเพื่อเรียนรู้แลกเปลี่ยนกับผู้อื่นเท่านั้นเอง