ยังจดจำ


สิ่งดี ๆ ที่น่าจดจำ

เขาบอกกันว่าหากคนเราอายุมากขึ้น จะชอบพูดถึง หรือเล่าเรื่องราวในอดีต ต่าง ๆ อาจจะจริง เพราะผู้เขียนกำลังจะเล่าถึงสมัยตัวเองเป็นนิสิตชั้นปีที่ 4 ซึ่งมีโอกาสได้ทำ research กับ อาจารย์วินัย ดะลันห์ และรู้สึกชื่นชมอาจารย์มาก อาจารย์เล่าว่า เป็นประจำทุกวันจะต้องเขียนคอลัมน์ส่งหนังสือพิมพ์ ผู้เขียนก็นึกสงสัยว่าแล้วท่านอาจารย์จะมีเรื่องอะไรมาเขียนกันนักกันหนาเป็นประจำทุกวันกันน๊ะ ก็อดถามไม่ได้ ท่านก็ใจดีตอบเราว่า การเขียนต้องเขียนทุกวัน เขียนอย่างสม่ำเสมอ แต่เราก็ต้องอ่าน ต้องฟัง มากเช่นกัน (ประมาณนั้น เท่าที่ความทรงจำจะเรียบเรียงได้) แล้วตั้งแต่นั้นผู้เขียนก็ได้ฝึกบันทึก Dialy เป็นประจำทุก ๆ วัน และได้หยุดบันทึกไปตั้งแต่ท้องและมีลูก 2 คนนี่แหละ

หลังจากได้เข้ามาเขียนบันทึกเรื่องราวในชุมชน Smart path ก็เป็นการบันทึกอย่างไม่เป็นประจำ เพราะช่วงไหนความคิดบรรเจิด (น้อยวันนัก) ก็อาจจะในหนึ่งวันเขียนถึง 3 บันทึกหรือ 2 บันทึก แต่ส่วนใหญ่ หรือมากวันจะไม่ได้บันทึกเลย...

ตั้งแต่บัดนี้เลยตั้งใจไว้ว่าจะต้องพยายามฝึกฝน ตนเองให้เขียนบันทึกเป็นประจำ(เกือบ)ทุกวัน ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามแต่ อาจจะเป็นเรื่องที่ดี มีคุณภาพหรือไม่ แต่จะเขียนให้ตัวเองอ่านและเขียนอย่างที่ใจอยากเขียน ดังบันทึกที่คุณ nidnoi ได้กล่าวถึง ใน พบบันทึกถูกใจอยากให้อ่าน ผู้เขียนเชื่อว่าการเขียนบันทึกเป็นประจำอย่างสม่ำเสมอ จะเป็นการฝึกฝนให้รู้จัก จด จำ ช่างคิด ช่างบันทึก และช่างสังเกต ไปโดยปริยาย

คำสำคัญ (Tags): #ชื่นชม#คุณภาพ
หมายเลขบันทึก: 25004เขียนเมื่อ 25 เมษายน 2006 08:15 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2012 14:46 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (1)
  • เข้ามาแสดงตัว  ฐานที่ถูกพาดพิง
  • ไม่น่าแปลกใจเลยเนาะ  ที่น้องศิริเขียนบันทึกได้เก่งแบบนี้เป็นเพราะชอบเขียน diary มาก่อนนี่เอง
  • สำหรับพี่   ไม่เคยเขียน diary และไม่ชอบเขียน (รวมทั้งไม่ชอบพูด)    แปลกใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมชอบเขียน blog  บางทีเราอาจจะ ไม่รู้ว่าเรารู้  แบบที่พี่โอ๋ว่าก็ได้นะ
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี