แม้แต่การแสดงความ รักชาติ ศาสน์ กษัตริย์ ผมก็แอบทำเงียบๆได้ด้วย Link ทั้ง 3 รายการนี้

    เพิ่งกลับจากภารกิจ สอนนักศึกษา ป.บัณฑิต การบริหารการศึกษา รุ่น 6 มาครับ  เป็นการเข้าแทน ผศ. ดร.ไพบูลย์  เปานิล ซึ่งติดภารกิจบางประการ  ความจริงจะแกล้งทำหยิ่งเสียก็ได้  อ้างว่าคณะไม่ได้ทำหนังสือเชิญเป็นวิทยากร  จึงไม่ว่าง  แต่คนอย่างผมไม่มากเรื่องขนาดนั้น  แม้จะเป็นผู้ดูแลชุดวิชาดังกล่าวมาตั้งแต่รุ่น 1 ถึงรุ่น 5 และได้ประสานงาน หาวิทยากรดีๆมาช่วยให้ความรู้แก่นักศึกษาผู้บริหารโรงเรียนเหล่านั้น  ตลอดจนได้ทำงานมาด้วยความสนุก และคลุกกับงานมาด้วยใจ  ส่วนภายหลังเขาจะให้ทำ หรือไม่ทำอะไรผมไม่ถือเป็นเรื่องใหญ่ เพราะเวทีโลกมันเปิดกว้างให้เราได้เลือกทำอะไรที่มีคุณค่าอีกมากมาย  งานนี้ก็นับว่าเป็นโอกาสดี และมีค่าสำหรับผมอีกงานหนึ่ง ไม่ว่าจะเข้าได้วยเงื่อนไขอะไร เพราะคนที่เราจะไปพบเป็นทั้งผู้บริหาร และว่าที่ผู้บริหารโรงเรียนร่วม  60 ชีวิต มีอะไรที่จะแลกเปลี่ยนหรือเสริมเติมเต็มให้ท่านเหล่านั้นได้  ก็นับเป็นกุศล  เพราะท่านเหล่านั้นคือผู้กำอนาคตของชาติ  ในสายตาของผม

     ผมมีเวลา 3 ชั่วโมง  ตั้งแต่ 13-16.00 น.  แต่เนื่องจากเป็นการเรียนวันสุดท้ายของภาคเรียนนี้ ท่านอดีตคณบดี ผศ.จำรัส   มีกุศล ได้ขอเวลาร่วมครึ่งชั่วโมงประชุมหารือกับกรรมการจากกลุ่มเรียนดังกล่าว  ผมได้ไปเริ่มเอาตอน 13.30 น. และพยายามบริหารเวลาจนมาจบเอาตอน 16.30 ได้พอดิบพอดี

     สิ่งแรกที่ทำเมื่อขึ้นเวที คือเล็งกล้องมายังท่านนักศึกษา และกดชัตเตอร์ถ่ายไว้ 3-4 รูป  พร้อมทั้งบอกว่าไม่ได้ถ่ายภาพบันทึกเพื่อจับผิดอะไร  แต่ทำไปเพราะดีใจที่ได้มาพบและจะได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนอะไรกัน แม้ในเวลาสั้นๆก็ตาม  ผมก็ให้เหตุผลดังกล่าวมาตอนต้นแล้ว ว่าทำไมผมจึงดีใจ  และเสริมอีกว่างานปฏิรูป ปฏิวัติอะไรทางการศึกษา หากมีผู้บริหารสถานศึกษาที่ ไม่ เข้าใจ และ ไม่ มีใจ แล้วล่ะก็คงได้แต่เพียงฝันกลางวันเท่านั้น  หางจะกระดิกให้ตาย  แต่หัวไม่ยอมส่ายก็คงไปไหนไม่ได้ไกล

    ในส่วนของการสอนนั้นผมแจ้งว่าท่านไพบูลย์แนะนำผมว่าน่าจะพาเข้าห้องคอมพิวเตอร์  ทำงานภาคปฏิบัติเรื่องการเปิด Blog ด้วย  แต่เมื่อพิจารณาว่าเวลามีเพียงไม่เกิน 3 ชั่วโมงเท่านั้น ทั้งมีโจทย์คือให้พูดเรื่อง KM และการสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ผ่านทาง Internet ด้วย  ผมมองแล้วจะเข้าข่ายหวังมากเกินไป  ขึนทำตามนั้นจะกลายเป็นไม่ได้อะไรเลยก็ได้   จึงวางแผนไว้เพียงว่าจะชวนคุยเล่าเรื่องจริงที่เกิดขึ้น เพื่อสร้างความมุ่งมั่นด้วยศรัทธาในสิ่งที่จะเรียน ให้ได้เป็นสำคัญ  พร้อมปวารณาตัวไว้ว่า  ถึงตอนปฏิบัติการ จะชวนผมไปป็นเพื่อน ให้คำชี้แนะอีกเมื่อไหร่ ที่ไหนก็ได้ ขอให้บอกมา  แต่ก็แอบหวังว่าถ้าเป็นไปได้จะสาธิตการสมัครสมาชิก และเปิด Blog ที่ GotoKnow พร้อมทั้งให้สมาชิกสัก 5-6 คน เป็นทัพหน้าลองทำเรื่องนี้ โดยหนึ่งในนั้นจะใช้เครื่องของผมทำจริงผ่านจอจนสำเร็จให้ได้ดูกันทั้งห้อง  ส่วนอีก 4-5 คนก็ให้ใช้ Notebook ของตัวเองที่นำมาด้วย  เพราะผมมองเห็นว่ามีวางอยู่เบื้องหน้าผู้เรียนบางคน  ทันก็ดี  ไม่ทันก็ไม่เป็นไร

     ผมเริ่มบรรยายโดยใช้ Powerpoint ที่ตัดต่อดัดแปลงจากสื่อของ ท่าน ผศ.วิบูลสุข  บัณฑิตย์  และของท่าน ดร.ประพนธ์  ผาสุขยืด  ที่ได้เคยกรุณาเป็นวิทยากรช่วยงานผมและทิ้งสื่อ Powerpoint ไว้ให้ โดยไม่ลืมที่จะให้ Credit แก่ทั้งสองท่าน ใน Slide สุดท้ายที่นำเสนอ

     ใน Slide แรกผมให้ข้อมูลการติดต่อพูดคุยกับตัวผมก่อน  เพราะรู้ว่าเวลา 3 ชั่วโมงนั้นสั้นเกินไปสำหรับการพูดคุยกัน  มันจะต้องมีต่อเนื่อง เพื่อคิด-ทำเรื่องที่เราใฝ่ฝันด้วยความเชื่อ และอุดมการณ์เดียวกัน  ข้อมูลหลายบรรทัด Link ออกไปสู่ Internet ได้เลย ดังนี้ครับ

             Mobile Phone : 081-487-1652

       แล้วผมก็ลองคลิกพาสมาชิกเข้าชมบ้านทั้ง 3-4 หลังของผมในเครือข่าย Internet  โดยเพิ่มเติมว่าที่ http://www.geocities.com/thaibrains99  นั้นผมจงใจแสดงให้เห็นว่า ไม่มีเงินก็ใช้พื้นที่ของฟรีสร้างแหล่งเรียนรู้ได้  และเล่าให้ฟังว่าผมได้ใช้เสริมการเรียนการสอน  ลดการ Lecture เรื่องที่ไม่น่าจะต้องเอามาพูด มาบอกจดในห้องเรียนได้อย่างไร โดยคลิกเข้าไปที่ คลังความรู้ ทดลองให้ดูเช่นอยากได้ พรบ.การศึกษาแห่งชาติก็เพียง คลิก ที่นี่  ฯลฯ  แม้แต่การแสดงความ รักชาติ ศาสน์ กษัตริย์ ผมก็แอบทำเงียบๆผ่านหน้า Homepage นำเรื่องน่ารู้สู่ชาวโลกด้วย Link ทั้ง 3 รายการนี้

     ยังมีต่อครับ .. บันทึกเดียวกันนี่แหละครับ ... โปรดคอยติดตาม

     ปล. เพราะได้สัญญาไว้กับเหล่าผู้บริหาร นักศึกษากลุ่มดังกล่าวว่า มีเอกสารเกี่ยวกับเรื่อง KM เบื้องต้น แจก  ทั้งหมดเรียบเรียงโดย ศ.นพ.วิจารณ์  พานิช แต่เพื่อให้สมภูมิของผู้ที่เรียนวิชาการบริหารจัดการนวัตกรรมและสารสนเทศ  ผมจึงขอจงใจ วางยา ด้วยการไม่ Copy ไฟล์แจก  แต่จะนำขึ้น Blog ให้ติดตาม Download เอาเอง  ก็ขอวางไว้ท้ายบันทึกนี้แหละครับ เชิญญาติโยมผู้สนใจ หยิบออกไปอ่านเพื่อและรับประโยชน์จากการอ่านได้ตามอัธยาศัยครับ