เราจะไม่เข้าใจกัน โกรธเคืองกัน ไม่ให้อภัยซึ่งกันและกันไปทำไม,เราอาจจากพรากกันโดยไม่ทันได้กล่าวลา ไม่มีแม้สัญญาว่าจะพบกัน

จาก 

 

จากเป็น  

จากตาย

จากกันโดยยังไม่ทันเอ่ยคำร่ำลา

จากกันโดยปราศจากอ้อมกอดครั้งสุดท้าย

จากกันโดยไม่ได้คาดหมาย

จากกันโดยไม่ทันแม้ที่จะมีโอกาสกล่าวคำสัญญาต่อกัน

 

แม้ทุกคนรู้ซึ้งถึง “สัจธรรมข้อนี้”

อันคือสิ่งจริงแท้ คนทุกคนเมื่อถึงเวลาก็ต้องคืนกลับ ไปพักก่อน หรือ ไปในภพอื่น หรือสลายไป หรือเปลี่ยนสภาพเป็นพลังงานรูปแบบอื่น

เราต้องยอมรับในเรื่องนี้

เราเคยเขียนคุยกับนักเขียนท่านหนึ่ง ถือว่าเป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่เริ่มเขียนความนึกคิดของเรา แล้วส่งเป็นจดหมายไปคุยกับคอลัมนิสต์ ซึ่งเราไม่รู้จักเขา เพียงแต่เราแว่บคิดคำนึงข้อคิดขึ้นมาได้ หวังใจว่าน่าจะเป็นประโยชน์กับคนอื่น ๆ จึงเขียน

ปรากฎว่า ได้ลงจดหมายทั้งฉบับ

 

เนื้อความคือ เราจะโกรธหรือไม่เข้าใจกับคน

โดยเฉพาะคนใกล้ชิด หรือหลัง ๆ เราติดใจคำว่า “*คนของความรัก*”

จึงอยากใช้คำว่า "คนของความรัก"

เราจะไม่เข้าใจกัน โกรธเคืองกัน ไม่ให้อภัยซึ่งกันและกันไปทำไม

 

ไม่แน่ว่า วินาทีใดวินาทีหนึ่งของวันใดวันหนึ่ง

ทุกวันเราจากกันที่หน้าประตูบ้านในตอนเช้าเพื่อไปทำงาน

เขาขับรถเลี้ยวขวาเข้ากรุงเทพฯ  เราขับรถเลี้ยวไปทางซ้ายเพื่อไปทำงาน

เย็นเลิกงาน

เราคิดว่าจะพบกัน เหมือนทุก ๆ วัน

 

หาก

 

เย็นนั้นเราไม่ได้พบกันเล่า

เราอาจจากพรากกันโดยไม่ทันได้กล่าวลา ไม่มีแม้สัญญาว่าจะพบกัน

 

เรื่องนี้มีที่มาในวันที่เราสองคน อันได้แก่เราและสามี มีความขัดแย้งกัน

เรื่องมันนานแสนนานมาแล้ว

เมื่อเราขัดใจกันในวันนั้น จิตใจยังขุ่นมัว

แต่เรามีหน้าที่ ที่ต้องทำ

ต้องไปอยู่เวรฉุกเฉิน

เวลาล่วงเข้ากลางเวรเท่านั้น

ปรากฎว่ามีอุบัติเหตุค่อนข้างใหญ่ มีผู้เสียชีวิตหลายคน เมื่อเราจัดการงานเรียบร้อย

สิ่งแรกที่เราทำคือ

โทรศัพท์ไปปรับความเข้าใจกันและกันกับสามี

 

และนับจากเหตุการณ์วันนั้นเป็นต้นมา

เราพยายามทบทวนข้อคิดคำนึงในวันนั้นขึ้นมาเสมอ ๆ

 

ว่า

วันใดวันหนึ่งเรา และ คนแห่งความรักของเรา

อาจจากพรากกันโดยไม่ทันได้กล่าวลา

ไม่มีแม้สัญญาว่าจะพบกัน

 

ให้อภัย พยายามเข้าใจกัน ลองเปลี่ยนตัวเราเป็นเขา

ลองมองจากมุมข้างนอกตัวเราเอง

ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล

 

แต่ควรตั้ง ผลลัพธ์ไว้ที่ “ความเข้าใจกัน”

 

จาก

จะจากเป็น

หรือจากตาย

ไม่มีความหมายต่อ  เรา

ถ้า

เราเข้าใจกัน

 

 

 

 

*คนของความรัก* ยืมคำนี้มาจากอาจารย์แผ่นดิน-พนัสค่ะ   ขอขอบคุณ