ชอบข้อเขียนนี้จังค่ะ...

ทำให้ได้สติและรีบโทรหา *คนของความรัก* ของดิฉันทันทีเพราะเราก็เพิ่งจากกันทั้งๆที่ไม่เข้าใจกันด้วยทิฐิและศักดิ์ศรี...

จริงอย่างคุณว่า...เราควรจะให้อภัยกัน...เพราะเราไม่รู้ว่า..เย็นวันนี้..เย็นวันพรุ่งนี้

เราจะยังได้มีโอกาสกล่าวคำว่า *ขับรถดีๆนะคะ*...*เจอกันที่บ้านนะ*...หรือ *รักคุณนะ*....อีกนานแค่ไหน...

ขอบคุณที่ให้สติกันค่ะ