ผมแวะเข้าไปเว็บอิกเราะออนไลน์ ในกระทู้ แปลเพลง...บรรเลงกลอน ไปเจอเพลง "You are never alone" หรือ "เธอไม่เคยอยู่อย่างเดียวดาย" น่าสนใจตรงที่ Silvia Irfan เจ้าของกระทู้ แปลบทเพลงเขียนเป็นบทกลอนที่ไพเราะ เป็นอีกงานวรรณกรรมอิสลามที่สร้างสรรค์อย่างน่าสนใจมากครับก็เลยขอนำมาเผยแพร่ในบล็อกนี้

จาก http://www.youtube.com/watch?v=W1E1IMycJbk

You are never alone

เธอไม่เคยอยู่อย่างเดียวดาย

Sometimes, when the world's not on your side
You don't know where to run to
You don't know where to hide.

You gaze, at the stars in the sky
At the mountains so high
Through the tears in your eyes.

Looking for a reason,
to replace what is gone.
Just remember, remember
That you are never alone.

You are never alone (you are never alone)
Just reach into your heart
And Allah is always there.
You are never alone (you are never alone)
Through sorrow and through grief
Through happiness and peace
You are never alone.

So now as you long for your past
Prepare for your future
But knowing nothings going to last
You see this life is but a road
A straight and narrow path
To our final abode

So travel well O Muslim
And Paradise will be your home
And always remember
That you are never alone.

You are never alone (you are never alone)
Just reach into your heart
And Allah is always there.
You are never alone (Allah is there)
Through sorrow and through grief
Through happiness and peace
You are never alone.

You are never alone (you are never never alone)
Just reach into your heart
And Allah is always there.
You are never alone (you are never alone)
Through sorrow and through grief
Through happiness and peace
You are never alone.

บางครั้งโลก...โบกลา…ไม่มาใกล้
จะก้าวไป…ไหนก่อน…หลบซ่อนหา
เธอจงลอง…จ้องไป…ในนภา
มองดารา…ผาสูง…เพื่อจูงใจ

หาเหตุผล…กลเกม…เพื่อเปรมสุข
ทดแทนทุกข์…รุกราน…สักปานไหน
แม้บางสิ่ง…ชิงจาก…มาพรากไป
แต่หัวใจ…ไม่เปลี่ยว…หรือเดียวดาย

จงจำไว้…ใช่เดี่ยว…เดียวดายไม่
บอกหัวใจ…ไม่หวั่น…หรือขวัญหาย
เพราะพระองค์…ทรงอยู่…มิรู้วาย
จงผ่อนคลาย…กายใจ…อย่าได้ตรม

รับรู้ไว้…ใช่ผู้…อยู่โดดเดี่ยว
ไร้คนเหลียว…เปลี่ยวเปล่า…เศร้าขื่นขม
ยามเจ็บปวด…รวดร้าว…เข้าระทม
หรือภิรมย์…สมหวัง…ได้ดั่งใจ

อดีตไป…ไม่หวน…ทบทวนว่า
ทิศเบื้องหน้า…อนาคต…ที่สดใส
ชีวิตเป็น…เส้นทาง…ช่างแคบไกล
ที่ตรงไป…ไสสู่…ที่อยู่ตน

จงเดินทาง…อย่างดี…เถิดพี่น้อง
ตามครรลอง…ครองสุข…ทุกแห่งหน
สวนสวรรค์…นั้นสถาน…บ้านทุกคน
จำใส่ตน…ทนไว้…ไม่เดียวดาย

แต่งบทกลอนโดย Silvia Irfan

จาก http://www.iqraforum.com/forum2/index.php?topic=1678.msg9198;topicseen#msg9198