ต่างคนต่างทางเดิน

     วันนี้นั่งรวมคะแนนสอบปลายภาคให้อาจารย์ รู้สึกตาลายกับตัวเลขเยอะๆ

คนที่เป็นอาจารย์และสอนหลายๆวิชาเนี่ย คงปวดหัวน่าดูเวลากรอกคะแนน

อาร์มช่วยอาจารย์มาเป็นอาทิตย์แล้ว แกสอนหลายวิชา หลายชิ้นงาน

ปวดหัวแทน

   นั่งว่างๆก็คิดถึงเพื่อนนะ นักศึกษาที่เพิ่งจบส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้แหละ มักคิดถึงวันเวลาดีดี

และไม่ดีบ้างที่ผ่านมาเสมอ สำหรับอาร์มเพื่อนๆยังคงอยู่ที่เดิม นายเป็นเพื่อนเรายังไง

ต่อไปนายก็ยังเป็นแบบนั้น ต่างคนต่างทางเดิน นี่คือความจริงที่ต้องยอมรับ

จะมาอยู่ด้วยกันแบบเมื่อก่อนคงเป็นไปไม่ได้ ชีวิตเราต้องก้าวไปข้างหน้าเสมอ

ตอนนี้ไม่รู้ว่าเพื่อนๆกำลังทำอะไรอยู่ แต่ตอนนี้เราอยู่หน้าจอคอมฯกำลังพิมพ์ข้อความ

ที่บรรยายความรู้สึกถึงพวกนายอยู่ ได้ข่าวว่าบางคนได้งานแล้ว ดีใจด้วยนะ

บางคนอยู่อเมริกา ไปทำงานเก็บเงิน (อย่าลืมเอามาให้เราใช้บ้างน่ะ 555+)

    เมื่อไหร่จะถึงวันรับปริญญานะ (อีก 6เดือน) อยากเจอเพื่อนน่ะ....ถ้าเจอพวกนาย

สิ่งแรกที่จะทำคือ เข้าไปกระโดดถีบ อ้อ...ไม่ใช่ เข้าไปกอดไงล่ะ กอดให้หายคิดถึงไง

พอรับปริญญาเสร็จก็ต้องแยกกันอยู่ดี ต่างคนต่างทางเดินเน้อ

    เราเองก็ได้งานแล้ว และกำลังจะเริ่มงานวันจันทร์นี้ ไม่รู้จะเป็นยังไงบ้างกับเส้นทางนี้

แต่จะตั้งใจให้ดีที่สุด เป็นกำลังใจให้ด้วยนะ