สองอารมณ์ สองสถานการณ์
ผมเองก็มีความอดทนอยู่พอประมาณ ถ้าเรื่องนั้น “คุ้มค่า” กับการอดทน
แต่บางเรื่องนอกจาก “ไม่คุ้มค่า” แล้วยัง “เสียเวลาเปล่า” ครับ
เมื่อผมตัดสินใจแล้วว่า “ไม่คุ้มค่า” ผมก็จะละทิ้งจากสถานการณ์นั้นมาเลยครับ
จะทนไปทำไม เอาเวลาไปทำอย่างอื่นดีกว่า
การกระทำดังกล่าวของผม บางคนเขาก็ตีความว่าผมไม่อดทน ไม่มีวินัย
แต่ผมไม่สนใจหรอกครับ เพราะเมื่อผมละจากสถานการณ์นั้นมาแล้ว ผมมีความสุขครับ เพราะได้เป็นตัวของตัวเองที่ทำอะไรที่มีประโยชน์มากกว่า
โดยไม่ไปทำความเดือดร้อนให้ใคร และ ไม่ทำให้ใครเสียหาย
แล้วใยต้องทนทุกข์ ไปกับความทุกข์ทนละครับ
ความอดทน บางทีก็มีขีดจำกัดค่ะ
แค่ไม่ทำให้ใครเดือดร้อนก็น่าจะ Ok
แวะมาทักทายค่ะ
มีความสุขมากมายนะคะ ยิ้มสู้ค่ะ :)
ความอดทนมีขีดจำกัดจริงๆครับ บางครั้งทนไม่ไหวครับ ต้องหนี
ขอบคุณมากครับ
ใบไม้ก็เห็นด้วยค่ะ แต่ต้องทิ้งรอยไว้สักนิดๆ นะคะ เพื่อให้คุ้มค่าในการทิ้งน่ะค่ะ.....
ยังไงๆ..ก็ขอให้อดทน..นะคะท่านรองฯ..
ความอดทนคือ"โจทย์" ที่ยากค่ะ..
โดยเฉพาะ "อดทนกับคน" ค่ะ..
เข้าใจค่ะ
แค่ละทิ้งตรงนั้น ก็ถือว่าทิ้งรอยแล้วละครับ 555..
ขอบคุณมากครับ ที่ให้สติ และ เข้าใจ
สวัสดีค่ะ ท่านรองฯ
บางเรื่องไม่น่าทน แต่มาวนเวียนอยู่ในความคิด
ผมก็เป็นครับ และ ก็จะออกมาในลักษณะคล้ายๆกัน ครับ
ทุกข์ต่อไปจนกว่าจะละทิ้งและทำใจได้
ขอบคุณมากครับ รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
มาให้กำลังใจท่าน รอง ..เด้อ ค่า..
โดยส่วนตัวก็ใช้วิธีการนี้บ่อยเช่นกันค่ะ การหนีออกจากสถานการณ์ที่ก่อให้เกิดความตึงเครียดก็ช่วยได้มากค่ะ
ผมก็เคยเลือกใช้วิธีนี้ครับ...
เป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่ดีครับ...
ขอบคุณครับผม...
วิธีนี้ ช่วยได้มากครับ จะใช้กรณี "ทนไม่ไหว" จริงๆ
ขอบคุณมากครับ