หากสัจจะมีจริง ทำไมฉันมองไม่เห็น ใครบางใครชอบบอกว่าจะรักฉันคนเดียว แต่สุดท้ายก็แค่คำลวง ใจคนวกวนดีแท้หนอ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คำคนลวง

 

คำพูดคนลอยวนดั่งลมพัด

พลิ้วสะบัดจับใจให้คิดถึง

คำว่ารักเคยสลักปักตราตรึง

ซึ้งเพียงหนึ่งชั่วยามนานเปลี่ยนไป

 

อันคารมหวานหูไม่รู้หาย

รักบอกง่ายหน่ายเร็วหรือไฉน

ร้อยพันคำที่บอกรักออกจากใจ

สัญญาไซร้ปลิ้นปลอกหลอกทั้งเพ

 

อันวาจาหวานล้ำคำบอกรัก

แล้วสลักทิ้งร้างจางห่างเห

อันคำคนวนเวียนเหมือนทะเล

ที่เที่ยวเห่โน้มน้าวให้ร้าวรอน

 

เมื่อสัจจะกับหัวใจไม่คงมั่น

ฝันร่วมกันคงถึงคราวต้องถอดถอน

สิ่งใดเคยครวญคร่ำย้ำคำวอน

จะไม่ย้อนหวนกลับพับใจลา

 

อันอารมณ์อยู่เหนือเหตุและผล

ต้องผจญความเหงาเศร้าหนักหนา

เมื่อรักล่มจ่อมจมบ่มน้ำตา

เลิกไขว่คว้าเขามาครองคู่เอย

****************